Από τις πρώτες ημέρες του πολιτισμού μας που αρχίσαμε να κρατάμε ημερολόγιο και να μετράμε τις ημέρες και τις νύχτες εμείς οι άνθρωποι καταλάβαμε ότι κάτι μοναδικό συμβαίνει στην φύση αυτές τις ημέρες, ή Ημέρα ξανακερδίζει τη νύχτα και το σκοτάδι.

Οι αρχαίοι πολιτισμοί σε όλο τον κόσμο έστησαν αστεροσκοπεία όπως το stoneheade για να τιμήσουν την αναγέννηση του θεού ήλιου και δημιούργησαν πλάσματα της φαντασίας τους όπως Περ Νοέλ, (το καλό πνεύμα που αγαπά τα παιδιά) της γιορτής του φωτός.

Στις πρώτες χριστιανικές κοινωνίες που αναπτύχθηκαν στην Ρώμη λίγο πριν το 300μχ δεν ήταν γνωστό πότε ακριβώς γεννήθηκε ο Χριστός. Σύμφωνα λοιπόν με την μέχρι τότε Ιουδαϊκή αντίληψη η πρώτη ημέρα της δημιουργίας είναι η 25 Μαρτίου που συμπίπτει με την εαρινή ισημερία. Έτσι λοιπόν ορίστηκε ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου να συμπίπτει με αυτό το κοσμικό γεγονός, και τι πιο λογικό η γέννηση του Θεανθρώπου να είναι 9 μήνες μετά, δηλαδή στις 25 Δεκεμβρίου που επίσης ταυτίζεται χρονικά με ένα άλλο κοσμικό γεγονός το χειμερινό ηλιοστάσιο και την αναγέννηση του φωτός.

Η εκκλησιαστική γιορτή των Χριστουγέννων της 25ης Δεκεμβρίου εισήχθηκε περί το 336 μ.Χ. στη Ρώμη. Στην εισαγωγή της γιορτής συνετέλεσε η κατά την ίδια ημέρα μεγάλη εθνική γιορτή του ηλίου. Όταν επικράτησε ο Χριστιανισμός, τόσο οι Έλληνες όσο κι οι Ρωμαίοι δεν θεώρησαν σκόπιμο να εξαφανίσουν και να σβήσουν τις τελετές και τις μυσταγωγίες των αρχαίων τους θρησκειών. Και όχι μόνον τις διατήρησαν, αλλά και ενίσχυσαν τις γιορτές εκείνες, στις οποίες ο λαός έβρισκε χαρά και ευθυμία. Η μεγαλύτερη από τις γιορτές αυτές ήταν η ρωμαϊκή γιορτή των Καλενδών, που κρατούσε από τις 25 Δεκεμβρίου μέχρι την 7 Ιανουαρίου. Σε όλο αυτό το διάστημα, άρχοντες και λαός ρίχνονταν σε φαγοπότια και ξεφαντώματα κι ο λαός ξεχνούσε τη στυγνή τυραννία της ρωμαϊκής σκλαβιάς. Κατά την περίοδο αυτή δίνονταν θεατρικές παραστάσεις, στολίζονταν τα σπίτια και τα δημόσια καταστήματα, ο κόσμος τραγουδούσε και χόρευε.

Λίγο αργότερα ο Σεν Νικολά (Saint Nicolas) αντικατέστησε και το αρχαίο καλό πνεύμα αυτών των ημερών. Ο άγιος αυτός, επίσκοπος Μύρων στη Μικρά Ασία, που έζησε τον 3ο με 4ο αιώνα, αρχικά ήταν πολύ πλούσιος, μοίρασε όμως όλη την περιουσία του στους φτωχούς. Αγαπούσε τα παιδιά και συνήθιζε, στην επισκοπή του, να τους πετά δώρα από τα ανοικτά παράθυρά τους. Γι’ αυτό τον λόγο η χριστιανική παράδοση τον ταύτισε με τον καλό άγιο που προσφέρει απλόχερα τα δώρα του στα παιδιά την περίοδο των Χριστουγέννων.

Συνεπώς, τόσο στις Ανατολικές ευρωπαϊκές χώρες όσο και στις Δυτικές ο Άγιος Νικόλαος (Σβιέντη Μικοουάι ή Σεν Νικολά) εκπροσωπεί το καλό πνεύμα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Συνήθως στις Δυτικοευρωπαϊκές παραστάσεις του, ο Άγιος Νικόλαος απεικονίζεται πάνω σε ένα κάτασπρο άλογο που το σέρνει ο βοηθός του με το δεξί του χέρι, ενώ με το άλλο κρατά κουτιά με δώρα για τα παιδιά.

Θρυλείται ότι ο Άγιος Νικόλαος έμαθε κάποτε ότι ένας πάμπτωχος πατέρας ήθελε να πουλήσει σαν σκλάβες τις τρεις κόρες του για να εξασφαλίσουν τουλάχιστον τροφή. Ο άγιος τις έσωσε αφήνοντας χρυσά νομίσματα στις κάλτσες τους που ήταν απλωμένες στο τζάκι για να στεγνώσουν. Από αυτή την παράδοση φαίνεται ότι δημιουργήθηκε το έθιμο τα παιδιά να αφήνουν τεράστιες κάλτσες δίπλα στο τζάκι ή στο χριστουγεννιάτικο δέντρο για να γεμίσουν με δώρα από το καλό πνεύμα ή τον άγιο των Χριστουγέννων.

Κάπως έτσι ο Χριστιανισμός ήρθε να δώσει νόημα και υπόσταση στις πρώτες αόριστες ηλιακές γιορτές των ανθρώπων. Σύνδεσε τα κοσμικά γεγονότα με τον Θεάνθρωπο, με την γέννηση Του και την ζωή Του. Έδωσε ανθρώπινη υπόσταση στο καλό πνεύμα μέσα από την ανάδειξη σε Αγίους των ημερών, ανθρώπους που χάρισαν την περιουσία τους και την ζωή τους στους συνανθρώπους μας.

Ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε σύμφωνα με ιστορικές έρευνες την άνοιξη του 4μΧ, η καλοσύνη όμως που έφερε στους ανθρώπους ξαναγεννιέται αυτές τις ημέρες. Είναι οι ημέρες που χαιρόμαστε και γιορτάζουμε την γέννηση του καλού, του θετικού, του Φωτεινού. Για αυτό είναι οι ημέρες που γιορτάζουμε την γέννηση του θεανθρώπου.

http://bit.ly/2i1meCV

Δείτε επίσης τα εξής:

«ΓΕΡΟΝΤΑ,ΤΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ; ΝΙΩΘΩ ΑΓΩΝΙΑ, ΦΟΒΟ ΓΥΡΩ... - Αυτός ο φόβος μας βοηθάει νά γαντζωθούμε στον Χριστό. Όχι ότι πρέπει νά χαίρεται κανείς γι' αυτήν την κατάσταση πού περιμένουμε, άλλα νά χαίρεται, γ...
Ἡ πνοὴ τοῦ «Ἁγίου Πνεύματος»: Τι εἶναι καὶ τί δίν... Ἡ πνοή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τι εἶναι τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ τί δίνει στὸν ἄνθρωπο. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ὁ Θεός, τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, πα...