Η ιστορια των Βασιλικών στάβλων του ‘Οθωνα

Θέατρο Παλλάς

Η ιστορια των Βασιλικών στάβλων του ‘Οθωνα  και  το σημερινό θέατρο Παλλάς.

Οι βασιλικοί στάβλοι, χτίστηκαν το 1834-1835 στο οικοδομικό τετράγωνο Σταδίου-Αμερικής-Πανεπιστημίου-Βουκουρεστίου, εκεί όπου ανεγέρθηκε μετέπειτα το Μέγαρο του μετοχικού Ταμείου Στρατού. Αρχικά το συγκρότημα αποτελούσαν χαμηλά κτήρια, οριοθετημένα από μια μεγάλη μάντρα. Τα σχέδια, ενός από τα πρώτα δημόσια οικοδομήματα, έγιναν από τον αρχιτέκτονα της αυλής Κ. Ρέεζερ. Οι στάβλοι διέθεταν εγκαταστάσεις για τα άλογα αλλά και το προσωπικό των Ανακτόρων, όπως αμαξάδες, ιπποκόμους κ.α. Εκεί βρισκόντουσαν και οι άμαξες του Παλατιού. Μάλιστα στον ίδιο χώρο υπήρχαν και κοτέτσια και συχνά οι κόκορες ενοχλούσαν τους βουλευτές στο γειτονικό Κοινοβούλιο κατά την αγόρευσή τους. Τον Ιούνιο του 1920 πυρκαγιά κατέστρεψε τους στάβλους. Τα άλογα έτρεχαν φοβισμένα στην πόλη αλλά ο άμαξες απομακρύνθηκαν εγκαίρως. Οι Στάβλοι κατεδαφίστηκαν το 1926, ενώ μέχρι το 1927 ένα τσίρκο έδινε παραστάσεις στον χώρο αυτό. Μετά την κατάργηση της βασιλείας το οικόπεδο περιήλθε στο ελληνικό δημόσιο από το οποίο και το απέκτησε το 1927 το Μετοχικό Ταμείο Στρατού.

Οι βασιλικοί στάβλοι του Όθωνα που βρίσκονταν στην οδός Σταδίου, έγιναν το μεγαλύτερο θέατρο των Βαλκανίων. 850 χιλιάδες δρχ κόστισε το πάτωμα, είχε μάρμαρο Πεντέλης και 4,500 λάμπες.

ΠΑΛΛΑΣ

Φεβρουάριος του 1932

αιθουσα1

Σχεδιασμένο από τους αρχιτέκτονες, Λεωνίδα Μπόνη και Βασίλειο Κασσάνδρα, προσάρμοζε τα γαλλικά αρχιτεκτονικά πρότυπα στα δεδομένα της Αθήνας κατά το μεσοπόλεμο. Η επιβλητική του είσοδος με τη μαρμάρινη σκάλα, τις κολώνες και τις μεγάλες πόρτες, προϊδέαζε τον επισκέπτη για το εσωτερικό του. «Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού αξίζει ένα μεγάλο εύγε. Έφτιαξε εκεί το μεγαλύτερον και ωραιότερον θέατρο της Ανατολής. Και τι! Ένα θέατρο άνετο και κομψό, συγχρονισμένο από πάσης απόψεως τέλειον και πλήρες», έγραφε ο Τύπος της εποχής.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΙΣΟΔΟΥ

Πολυτελής σχεδιασμός

Η σάλα του θεάτρου είχε 70 μέτρα μήκος, 30 πλάτος και 18 ύψος και μπορούσε να υποδεχτεί μέχρι 2.000 θεατές. Τα καθίσματα ήταν ντυμένα με βελούδινη επένδυση και η κάθε σειρά απείχε 90 εκατοστά από την προηγούμενη, για να διευκολύνει την πρόσβαση του κοινού. «Η κάθε μια σειρά τοποθετημένη εις τρόπον, ώστε μπορεί να περάσει χωρίς δυσκολία και ο πιο χονδρός θεατής», περιγραφόταν στον Τύπο. Στο πίσω μέρος υπήρχε μια σειρά, αποτελούμενη από 10 θεωρεία. Το δάπεδο, κατασκευασμένο από καουτσούκ για αθόρυβη κυκλοφορία, στοίχιζε 850.000 δραχμές. Οι διάδρομοι και οι τοίχοι του οικοδομήματος είχαν ένα θαλασσί χρωματισμό και οι κολώνες ήταν φτιαγμένες από μάρμαρο Πεντέλης, Κοκκιναρά και Χίου. Στο διάδρομο υπήρχε σκάλα, η οποία οδηγούσε στο δεύτερο πάτωμα του κτιρίου που ήταν 560 τετραγωνικά μέτρα και είχε ψηφιδωτό δάπεδο. Εκεί βρισκόταν το φουαγιέ, ο εξώστης και λίγο ψηλότερα η γαλαρία, με τις 800 από τις 2.000 συνολικά θέσεις του θεάτρου.

Ανέσεις

Ο φωτισμός σε όλο το θέατρο ήταν κρυφός. Υπήρχαν 4.500 ηλεκτρικές λάμπες των 40 βατ που έκαναν αισθητή την παρουσία τους, χωρίς να φαίνονται. Το μεγαλύτερό του πλεονέκτημα όμως, ήταν ο αερισμός και η θερμοκρασία. Στα υπόγεια του κτιρίου, βρίσκονταν ειδικά μηχανήματα σαν αυτά στο κινηματοθέατρο Παραμάουντ στο Παρίσι, που καταλάμβαναν τεράστια έκταση. Χάρη σε αυτά, το χειμώνα παραγόταν θερμός αέρας και το καλοκαίρι ψυχρός, έως και 15 βαθμούς κάτω από την εξωτερική θερμοκρασία. Η αίθουσα διέθετε και εξαερισμό, για να αποβάλει το μολυσμένο αέρα και να τον ανανεώνει. Για αυτό το λόγο, όσοι θεατές ήθελαν μπορούσαν να καπνίσουν. Όλα ήταν μελετημένα, ακόμη και σε περίπτωση πυρκαγιάς. Η σιδερένια αυλαία κατέβαινε αυτόματα και έπεφταν σταγόνες νερού, που προέρχονταν από το υδραγωγείο της πόλης ή από τα υπόγεια του κτιρίου. Το κοινό θα μπορούσε να διαφύγει με ασφάλεια από τις 7 εξόδους κινδύνου. Σήμερα εκεί στεγάζεται ένα από τα μεγαλύτερα πολυκαταστήματα της πρωτεύουσας. Το κόστος κατασκευής του κτηρίου ανήλθε σε 30 εκατομμύρια δραχμές, ποσό τεράστιο για τα δεδομένα της εποχής, αλλά το θέατρο Παλλάς έγραψε ιστορία στον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό.

Γράφει

Μαράη Γεωργούση, Ιστορικός Τέχνης,

Επιμελήτρια εκθέσεων, εκδόσεων.

 

http://bit.ly/1P82q6X

Δείτε επίσης τα εξής:

Ο Βοσκότοπος ή κατσικάδικα που αργότερα έγινε Κολω... Το σημερινό Κολωνάκι που κάποτε ήταν ένας απέραντος βοσκότοπος  από χιλιάδες κατσίκια που έβοσκαν  και για αυτό  ονομαζόταν Κατσικάδικα. https://www....
Ελλάδα-Ρωσία. Δυο λαοί, μια θρησκεία, ένας πολιτισ... Ελλάδα και Ρωσία. Είναι δυο λαοί που είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με πολύ βαθιές θρησκευτικές και πολιτιστικές ιστορικές σχέσεις. Α πάρουμε όμως τα πρά...