Σπάνια συλλογή του συλλέκτη Γιώργου Κωστάκη

Γιώργου Κωστάκη

Tο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης φιλοξενεί 67 έργα και ντοκουμέντα από την σπάνια συλλογή του συλλέκτη Γιώργου Κωστάκη.

Υλικό από το αρχείο του συλλέκτη Γιώργου Κωστάκη, όπως φωτογραφίες του, σκίτσα καλλιτεχνών για τον ίδιο, εφημερίδες εποχής που συνέλεγε ο ίδιος, αλλά και βίντεο για τη ζωή του, μαζί με 67 έργα της πολύτιμης συλλογής του, φιλοξενεί το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στη Θεσσαλονίκη.

Η έκθεση «Πέρα από την κοινή λογική. Έργα ρωσικής πρωτοπορίας από τη συλλογή Κωστάκη του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης», παρουσιάζεται στο πλαίσιο της συνεργασίας των δύο μουσείων και θα μείνει ανοιχτή για το κοινό από σήμερα έως τις 8 Μαΐου 2016. Τα έργα που εκτίθενται καταγράφουν τις βασικές αρχές και τα κινήματα της ρωσικής πρωτοπορίας, καθώς και στιγμές του συλλέκτη, σε επιμέλεια της διευθύντριας του ΚΜΣΤ, Μαρίας Τσαντσάνογλου.

Τέσσερις ενότητες

Η έκθεση χωρίζεται σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Η πρώτη παρουσιάζει τη μετάβαση της τέχνης από την αναπαράσταση στη μη αντικειμενικότητα. Στις αρχές του 20ού αι. ο συμβολισμός και τα μετεμπρεσιονιστικά ρεύματα κυριαρχούν στην ευρωπαϊκή σκηνή και επηρεάζουν αισθητικά και θεματικά τους νέους Ρώσους καλλιτέχνες που ιδρύουν τις ομάδες «Γαλάζιο Ρόδο» και «Χρυσόμαλλο Δέρας» και εισάγουν καινοτομικές τεχνικές στη σύνθεση και την οργάνωση της ζωγραφικής επιφάνειας.

Στη Ρωσία παρατηρείται μια τάση επιστροφής και αξιοποίησης παραδοσιακών μορφών τέχνης, όπως η βυζαντινή ρωσική εικόνα, η λαϊκή τέχνη και χειροτεχνία και η παιδική ζωγραφική. Οι επιδράσεις του Σεζάν, του γαλλικού κυβισμού και του ιταλικού φουτουρισμού είναι έκδηλες στην παραγωγή αυτής της περιόδου. Παρόλο που η καθαρή αφαίρεση πρωτοεμφανίστηκε γύρω στο 1910 και τόσο ο Βασίλι Καντίνσκι όσο και ο Μιχαήλ Λαριόνοφ διεκδικούν την πρωτιά της, ο όρος «μη αντικειμενική τέχνη» ανήκει στον Καζιμίρ Μαλέβιτς και γεννήθηκε μαζί με το κίνημα του σουπρεματισμού.

Η δεύτερη ενότητα παρουσιάζει τη σχέση τέχνης και φύσης μέσα από το έργο και τα μαθήματα του Μιχαήλ Ματιούσιν και της «Ομάδας Οργανικής Παιδείας». Η τρίτη ενότητα αναφέρεται στη σχέση τέχνης και αρχιτεκτονικής που οδηγεί στην παραγωγή χρηστικών αντικειμένων. Στην περίοδο από το 1915 έως το 1932 και ιδιαίτερα στη δεκαετία του 1920, όταν το κίνημα του κονστρουκτιβισμού επικρατεί στις τέχνες, διακρίνει κανείς την ανάγκη των καλλιτεχνών να προσφέρουν ιδέες και λύσεις που θα συμβάλουν ουσιαστικά στο έργο των μηχανικών και των αρχιτεκτόνων. Η ενότητα αυτή ολοκληρώνεται με την παρουσίαση της πτητικής μηχανής «Λετάτλιν» του καλλιτέχνη Βλαντίμιρ Τάτλιν, που αποτελεί ένα από τα τελευταία σχέδια της ρωσικής πρωτοπορίας που όμως δεν κατόρθωσε να υλοποιηθεί.

Η τέταρτη ενότητα παρουσιάζει το έργο του Σολομόν Νικρίτιν, ενός από τους καλλιτέχνες της νεότερης γενιάς της ρωσικής πρωτοπορίας που συνδέει τη ζωγραφική του με την έννοια του παραλόγου που με τη σειρά του οδηγεί στην αίσθηση τρόμου και απόγνωσης.

 

http://bit.ly/1MXJdZV

Δείτε επίσης τα εξής:

Πέντε χαρακτηριστικά έργα του Νταλί: Της Μαράη Γεω... Σε ηλικία 6 ετών ο Σαλβαντόρ Νταλί είχε αποφασίσει να γίνει μάγειρας, άλλαξε γνώμη στα 7 του έτη, καθώς η ιδέα να γίνει Ναπολέων του είχε φανεί καλύτε...
Αθήνα. Το πνεύμα του ΄60. Η μεταμόρφωση μιας πρωτε... Η Ελληνοαμερικανική Ένωση και το Hellenic American College (HAEC) σε συνεργασία με το Hellenic American University (Manchester, NH, USA) παρουσιάζουν ...