Συνέντευξη Ξανθή Ταβουλαρέα, «25 χρόνια θέατρο σε όλες τις θέσεις…»

Η Ξανθή Ταβουλαρέα ασχολείται  25 χρόνια με το θέατρο σε όλες τις «θέσεις» Έχει εμψυχώσει πολλές θεατρικές ομάδες, έχει λάβει μέρος σε παραστάσεις,για αυτά και άλλα πολλά μίλησε στο greekaffair.gr και στον Κυριάκο Τσικορδάνο.

Τα τελευταία 15 χρόνια, λειτουργεί το εργαστήριό της στα Βριλήσσια με κατασκευές καπέλων, κουστουμιών, θεατρικών αντικειμένων και άλλων πολλών πραγμάτων.

Ξανθή Ταβουλαρέα σας καλωσορίζω στο greekaffair.gr

Σας ευχαριστώ, καλώς σας βρήκα.

Κα Ταβουλαρέα, θα ξεκινήσω την συνέντευξη μας με την εξής ερώτηση. Που γεννηθήκατε; Έχετε όμορφες παιδικές αναμνήσεις;

Γεννήθηκα στην Αθήνα, (τον προηγούμενο αιώνα εννοείται…) και πέρασα πολύ ιδιαίτερα παιδικά χρόνια. Όμορφα, με γιορτές, δώρα, κόσμο, αλλά εγώ προτιμούσα την απομόνωση με τα βιβλία μου. Το θετικό είναι πως οι γονείς μου μου παρείχαν όλα τα βιβλία που μπορούσα να επιθυμήσω. Κι έτσι, κρυβόμουν και διάβαζα…

Πως βλέπετε τις διαφορές μεταξύ της δική σας γενιά των παραμυθιών, της αλάνας και του κρυφτού με της σημερινής γενιάς του tablet και του κινητού;

Μια χαρά. Πάντα υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις γενιές. Την αγαπώ τη νέα γενιά. Μέσα από όλα αυτά που δεν καταφέραμε να της δώσουμε, βρήκε τις διεξόδους της.  Τα παραμύθια δεν έχασαν τη μαγεία τους, δεν γίνεται άλλωστε, και ίσα ίσα που ντύθηκαν με κινηματογραφικά εφέ, έγιναν παιχνίδια διαδικτυακά, συνεχίζουν να οδηγούν τη φαντασία των παιδιών. Όσο για tablet και  κινητά, είναι πολύ βοηθητικά στην επικοινωνία. Εγώ εξακολουθώ να βλέπω νέους στις πλατείες να φλερτάρουν, ακούω πάντα στο μπαλκόνι μου παιδιά που κυνηγιούνται ή τους χτύπους μιας μπάλας και φυσικά βλέπω και απομονωμένα παιδιά στους υπολογιστές τους. (αλλά όπως σας είπα, κι εγώ ένα τέτοιο παιδί ήμουν, απομονωμένο, χωμένο σε βιβλία, και  μόνο στην εφηβεία αποφάσισα να βγω έξω…) Θεωρώ πως οι άνθρωποι στην ουσία τους μένουν ίδιοι. Είναι όμορφοι οι νέοι (δικό μας καθήκον να τους το δείξουμε). Εάν θέλουν θα γίνονται κάθε μέρα και λίγο καλύτεροι, εάν δεν θέλουν καμία αλάνα, κανένα παραμύθι δεν θα τους κάνει να εξελιχθούν.

Πότε αρχίσατε να ασχολείστε με το θέατρο; Τι ήταν αυτό που σας μάγεψε;  

Από πολύ πολύ μικρή. Όταν διάβαζα, και κάθε ήρωα τον βίωνα, τον ζούσα. Τον ενσάρκωνα τότε, μπροστά στον καθρέφτη, φορώντας ό,τι περίεργο μπορούσα να βρω. Ωστόσο, η συνειδητή απόφαση να ασχοληθώ με το θέατρο – επαγγελματικά πια- ήταν όταν 16 χρόνων είδα την Λυδία Κονιόρδου στην Ηλέκτρα, από τ ο Θεσσαλικό θέατρο (μετά έγινε ΔΗΠΕΘΕ). Δεν μπορώ να σας περιγράψω τη συγκίνηση, τον δρόμο που ένιωσα να ανοίγεται μέσα μου. Ήταν μια αποκάλυψη.

Ποιος ήταν ο πρώτος σας θεατρικός ρόλος;

Πολύ-πολύ αγαπημένος, η κυρία Τζένη στο «Ζητείται Ψεύτης» του Ψαθά. Σκηνοθεσία του Γιάννη Βουγιουκλή, του πρώτου μου Δασκάλου στο θέατρο, που μας έφυγε νωρίς…. Και έτσι, προς τιμήν του, κάποτε, θα ήθελα να το ξαναπαίξω.

Είστε Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Σκηνογράφος, Ενδυματολόγος. Ποια θα λέγατε ότι είναι η επαγγελματική σας  ταυτότητα ανάμεσα  σε αυτές τις ιδιότητες σας;

Όλα αυτά μαζί, για μένα αποτελούν το θέατρο. Ένας άνθρωπος του Θεάτρου είμαι, αυτό και μόνο. Μια θεατρίνα. Που όπου κι αν βρεθώ, οφείλω να μπορώ να παίξω. Να μπορώ να φτιάξω το κουστούμι μου, να με σκηνοθετήσω, να μου βρω ένα χώρο, ένα σκηνικό … αυτό είναι το θέατρο. Κάτι μεγάλο, κάτι ολόκληρο.

Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τα παιδιά και το παιδικό παραμύθι;

Είναι το Καθήκον που έχει ο καθένας μας μέσα την Κοινωνία. Εάν θέλουμε να φτιάξουμε κάτι πιο όμορφο, ας δώσουμε ομορφότερα,καλύτερα, πιο φωτεινά πράγματα, ιδέες, σκέψεις, εικόνες, στα παιδιά, στους νέους. Σε εκείνους που θα φέρουν πράγματι το Νέο, το Καινούριο. Έχω ασχοληθεί πολλά χρόνια με παιδιά,  σε θεατρικές ομάδες, σε  εικαστικά. Το Παραμύθι, είναι ο πιο όμορφος τρόπος να πετάξουν με τη φαντασία τους. Και αυτό γι α εμένα, είναι το κέρδος μας.

Πριν λίγες μέρες έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Αλκμήνη, «Το Αηδόνι του Αυτοκράτορα», σε σκηνοθεσία και θεατρική προσαρμογή δική σας. Μιλήστε μας λίγο για την παράσταση αυτή.

Μια υπέροχη Παράσταση! (ευλογώ τα γένια μου, αλλά είναι αλήθεια!) Έχουμε πετύχει, αναλόγως με την ηλικία εκείνου που παρακολουθεί την παράσταση, να λαμβάνει και διαφορετικά μηνύματα.  Σύμβολα και Συμβολισμούς για τους μεγαλύτερους, Κούκλες, Μάσκες, Παιχνίδι για τους μικρότερους, Συγκίνηση και Γέλιο για όλους!!!

Γιατί επιλέξατε να ανεβάσετε το συγκεκριμένο παραμύθι; Ποιο ήταν το κίνητρο σας ώστε να το σκηνοθετήσετε;

Πριν δυο χρόνια έπεσα πάνω του (μετά από πολλά χρόνια που είχα να το διαβάσω). Και από  εκείνη τη στιγμή, δεν με άφηνε σε ησυχία. Νομίζω πως σχηματίστηκε μόνο του μέσα στο κεφάλι μου αυτά τα δύο χρόνια, και απλώς με «χρησιμοποίησε» φέτος για να βγει προς τα έξω, να εκδηλωθεί… Οπότε, νιώθω πως εκείνο με επέλεξε, και με πήγε όπου ήθελε. Αυτοσκηνοθετήθηκε (πονηρά και ύπουλα…)

Ποια είναι τα μηνύματα που θέλετε να περάσετε με την συγκεκριμένη θεατρική παράσταση σε παιδιά και γονείς;

Η επιλογή! Η ελευθερία να επιλέγουμε! Αυτό είναι το πρώτο και το πιο σημαντικό. Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας νιώθει πως βρίσκεται σε αδιέξοδο και παραιτείται από τη ζωή.  Αλλά η επιλογή, είναι πάντα δική μας. Πώς θα αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση, πόσο συνειδητά θα επιλέξουμε. Και γι αυτό θεωρώ ότι το σημαντικότερο σε αυτό το παραμύθι, είναι πως το Αηδόνι επέστρεψε στον αυτοκράτορα, νίκησε το Χάρο (Ρούλη-Χαρούλη σε μας…) Και όλα αυτά τα έκανε ορμώμενος από την αγάπη που είχε στη καρδιά του. Ας σκεφτούμε ότι δεν ήξερε πώς θα του φερόταν μετά ο αυτοκράτορας, και φυσικά ούτε αν θα κατάφερνε να νικήσει το θάνατο.

Κα Ταβουλαρέα, η συνεργασία σας με τον Γιάννη Ζουγανέλη που γράφει την μουσική για την παράσταση σας, πώς προέκυψε;

Μα είναι ένας υπέροχος μουσικός, και ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Του το ζήτησα και δέχτηκε με μεγάλη χαρά. (θα σας πρότεινα να δείτε τη μουσική του πορεία, εντός και εκτός Ελλάδος.) Είναι αλήθεια πως είχε πολύ επιβαρυμένο πρόγραμμα το καλοκαίρι, αλλά νιώθω ευγνώμων που καταφέραμε να συνεργαστούμε ξανά. (Στην περσινή μας παράσταση: «Ο Ιάσονας και η Αργοναυτική εκστρατεία» μας είχε δώσει τη μουσική του από το άλμπουμ του The Light of Flame). Και φυσικά και φέτος, μας ταξιδεύει σε κάθε παράσταση με όλο αυτό το καταπληκτικό μουσικό σκηνικό που μας έχει στήσει.

Ποιοι είναι οι υπόλοιποι συντελεστές της παιδικής παράστασης «Το Αηδόνι του Αυτοκράτορα»;  

Είναι οι εξαιρετικοί ηθοποιοί(αλφαβητικά τους αναφέρω) Γιάννης Αγριόμαλλος, Ηλίας Γκογιάννος, Βαρβάρα Πεντζερίδου και Φίλη Μαρσώ. Επίσης, η σχολή Κουνγκ Φου που μας μύησε στο Τάι Τσι (είναι η κίνηση που έχει το Αληθινό μας Αηδόνι, είναι η ροή που ενώνει την παράσταση) το αγαπημένο μου Studio 71 στα Βριλήσσια.

Τι σημαίνει ηθοποιός για εσάς; Πιστεύετε ότι έχει αλλάξει η έννοια σε σχέση με 20 – 30 χρόνια πριν;

Ναι, έχει γίνει ακόμα πιο βαθιά, πιο ουσιαστική έννοια. Περνώντας τα χρόνια, ξεφεύγεις από το εξωτερικό κομμάτι και ηθοποιός, επιτρέψτε μου να λέω θεατρίνα, σημαίνει ένα κομμάτι δικό σου, κάτι που δεν αφαιρείται. Τώρα αν έχει αλλάξει γενικά η έννοια… Νομίζω πως ναι, νομίζω πως πολλοί από τους νέους που γίνονται ηθοποιοί, έλκονται από την προβολή της τηλεόρασης. Οπότε, ίσως να το βιώνουν ως ένα επάγγελμα λαμπερό. Κι αυτό είναι ευχάριστο, διότι έτσι αποστασιοποιούνται και μπορούν να δουν την επαγγελματική του υπόσταση. Εγώ χρειάστηκε να σκάψω πολύ, σε σκοτάδια και κρυφά υπόγεια του νου και της ψυχής για να φτάσω εδώ.

Αν σας  ζητούσα να γυρίσετε το χρόνο πίσω, τι θα αλλάζατε και τι όχι;

Αχ, θα ήθελα στ΄ αλήθεια, έτσι, για μια φορά, να γυρίσει ο χρόνος πίσω. Να ξαναζήσω ακριβώς τα ίδια πράγματα… Να κλάψω (πόσο έχω κλάψει) για έρωτες ανομολόγητους, να χαρώ με εκείνη την πρώτη υπόκλιση(που όλο το βράδυ από τη χαρά μου, δεν μπορούσα να κοιμηθώ), να πάρω στα χέρια μου το κείμενο της Μήδειας, έτσι ακριβώς όπως το κρατούσα, Σαν Ιερό , και να μην μπορώ να πω ούτε λέξη… Όχι δεν θα άλλαζα το παραμικρό. Ό,τι έχω ζήσει με έχουν φτιάξει αυτό που είμαι σήμερα. Συνειδητά, συνεχίζω και πορεύομαι.

Εκτός από το παιδικό θέατρο, ασχολείστε με κάτι άλλο που σας γεμίζει;

Ναι, είναι τα κείμενα. Τα αγαπημένα βιβλία που τα  προσαρμόζω για σκηνές θεατρικές. Τον Πεσσόα πέρυσι (στην «Ώρα του Διαβόλου») τον Ρομαίν Ρολλάν φέτος. Είναι οι ρόλοι που μου αρέσει να γίνομαι. Όπως βλέπετε, Θέατρο. Πάντα Θέατρο. Και ταξίδια. Παντού.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Περιοδεία σε διάφορα μέρη εντός, αλλά μάλλον και εκτός Ελλάδος, το Αηδόνι μας, και ένας μονόλογος, γυναικείος, που θα ξεκινήσει προς το τέλος της χρονιάς. Και από εκεί και πέρα… βλέπουμε…

Ευχαριστούμε πάρα πολύ για το χρόνο σας!

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ.

 

Συνέντευξη Κυριάκος Τσικορδάνος

 

http://bit.ly/2dt8P5X

Δείτε επίσης τα εξής:

Συνέντευξη: Λάμπης Λιβιεράτος... Λάμπης Λιβιεράτος, "Μ'αρέσει το ρίσκο και γενικά μ'αρέσει να δοκιμάζω πάντα καινούργια πράγματα." Λάμπη, χαίρομαι που σε φιλοξενούμε στο greekaffair....
Συνέντευξη:’Ακης Δείξιμος «Έχω κάνει πολλά λ... 'Ακης Δείξιμος : "Έχω κάνει πολλά λάθη που δεν τα 'χω μετανιώσει..." Θα ξεκινήσω την συνέντευξη γυρίζοντας το χρόνο λίγο πίσω και θα ήθελα να μας πει...