Συνέντευξη: Μαρίνα Λαουμτζή

Μαρίνα Λαουμτζή

Μαρίνα Λαουμτζή – «Η μουσική είναι μαγεία, είναι η ψυχή του σύμπαντος!»

Μαρίνα μετά από ένα χρόνο στο greekaffair.gr τα ξανά λέμε για άλλη μία φορά.

Δεν ξέρω πως τα καταφέρνεις , αλλά έχω δει να αγγίζεις τις ψυχές των θεατών σου με τον τρόπο που τραγουδάς. Πάνω στη σκηνή δίνεις την εντύπωση ενός ανθρώπου που οι μελωδίες του διαπερνούν κάθε κύτταρο του θεατή. Πως γίνεται αυτό; Στην καθημερινότητα σου εσύ, πόσο ευαίσθητες είναι οι κεραίες σου απέναντι σε τέτοιου είδους ήχους; Υπάρχει πιο όμορφο άκουσμα από την μουσική;

Δεν ξέρω και εγώ, αν καταφέρνω κάτι τέτοιο. Ο τρόπος έκφρασης, νομίζω, δεν έχει συνταγή. Εγώ απλά αγαπώ αυτό που κάνω , αναζητώ το ωραίο και αυτή η αναζήτηση δεν γίνεται με κανόνες. Τα τραγούδια διαπερνούν πρωτίστως εμένα. Είτε τραγουδώ, είτε ακούω.  Αν προσέξεις κάποιους ανθρώπους σε έναν χώρο με μουσική θα δεις να αλλάζουν οι εκφράσεις τους , οι κινήσεις τους, ανάλογα με το άκουσμα, το σώμα τους ακολουθεί ένα αόρατο πεντάγραμμο που μπαίνει μέσα τους. Η μουσική είναι μαγεία!  Υπάρχουν, όμως, και άλλα ακούσματα που είναι όμορφα. Ήχοι που σου μένουν για πάντα, που σε απογειώνουν, ήχοι που σε κάνουν να νιώθεις μοναδικός, σίγουρος. Το γέλιο ενός παιδιού, οι πρώτες λέξεις του. Το κελάηδισμα των πουλιών, το θρόισμα των φύλλων. Ο ήχος της βροχής. Το «σ’ αγαπάω» ψιθυριστά στο αυτί σου από εκείνον που θες να το ακούσεις. Αυτιά να έχεις να ακούς κ ψυχή να την γεμίζουν!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Να γυρίσω αρκετά χρόνια πίσω και να ρωτήσω, το τραγούδι είναι κάτι που υπήρχε από τα παιδικά σου χρόνια ή είναι κάτι που ήρθε αργότερα στη ζωή σου;

Το «αρκετά χρόνια πίσω» μου άρεσε! (γελάει). Εδώ πάει η απάντηση : « που να θυμάμαι παιδάκι μου, τότε στην Πόλη κτλ». Ας σοβαρευτούμε , στην οικογένεια μου δεν υπήρξε κανείς μουσικός. Η γιαγιά μου η Μαρούλα τραγουδούσε υπέροχα, τραγούδια του τόπου της , ήταν Σμυρνιά. Κάποιος την άκουσε κ της έκανε αφιέρωμα στην ΕΡΤ τότε. Στο σπίτι μας ποτέ δεν έλειπε η μουσική , τα τραγούδια, τα γλέντια.  Όμως εγώ δεν είχα σκεφτεί να κάνω κάτι επαγγελματικά. Σπουδές κ ταυτόχρονα γάμος , παιδιά. Αυτό ήρθε αργότερα και χωρίς να το προκαλέσω. Ήρθε και με βρήκε. Έτσι απλά ένα βράδυ σε μια παρέα που τραγουδούσαμε, σε κάποιο ταβερνάκι, με άκουσε κάποιος και μου πρότεινε δουλειά. Από εκεί και έπειτα, όλα ήρθαν μόνα τους.

Πάμε λίγο στην οικογένεια σου; Πόσο αυστηροί ήταν μαζί σου; Πως αντέδρασαν όταν έμαθαν ότι θα ασχοληθείς με το τραγούδι;

Η οικογένεια μου ήταν το πρότυπο για μένα. Οι γονείς μου ερωτευμένοι ως το τέλος της ζωής τους . Ο πατέρας έφυγε από την ζωή στα 56 του και μετά από λίγο τον ακολούθησε και η μητέρα μου , έφυγε από τον καημό της . Η αυστηρή ήταν η μητέρα μου. Ήθελε όλα να είναι άψογα κ τα παιδιά της επίσης . Μεγάλωσαν τα τρία αδέλφια μου και εμένα με τον καλύτερο τρόπο, την αγάπη.  Δεν ξέρω πως θα αντιδρούσαν αν μάθαιναν ότι ασχολήθηκα με το τραγούδι. Δυστυχώς έφυγαν νωρίς και δεν πρόλαβαν να δουν και να ζήσουν την εξέλιξη μου γενικά . Πιστεύω πως θα ήταν χαρούμενοι γιατί αγαπούσαν το τραγούδι, τη μουσική. Θυμάμαι ένα σπίτι πάντα γεμάτο φίλους και γλέντια!

Γνωρίζω πως είσαι μητέρα δύο παιδιών. Ποια είναι η μεγαλύτερη σου δυσκολία ως σήμερα;

Η μεγαλύτερη μου δυσκολία ; είναι να πω πως είμαι η καλύτερη μάνα. Μου είναι δύσκολο να το πω γιατί έχω κάνει και εγώ τα λάθη μου. Έγινα μητέρα σε μικρή ηλικία, έμεινα μόνη νωρίς και μεγάλωσα, ουσιαστικά, μαζί τους. Υπήρξαν, πραγματικά, πολλές δυσκολίες, τις οποίες αντιμετωπίσαμε μαζί, φτιάχνοντας σενάρια τέτοια που να κάνουν την κάθε δυσκολία σαν παιχνίδι. Είναι περίεργο και δεν μπορώ να στο εξηγήσω, αλλά κάπως έτσι βιώναμε ό,τι αντιμετωπίζαμε. Ξέρεις κάτι; η αλήθεια είναι πως δεν θέλω να θυμάμαι τις δύσκολες στιγμές, μόνο τις καλές. Τις φορές που ένιωσα περήφανη για εκείνες και πίστεψε με είναι αμέτρητες, τόσες που δεν αφήνουν χώρο για αρνητικές αναμνήσεις. Θέλω να θυμάμαι τα παιχνίδια μας, τις νύχτες με τα παραμύθια και τα νανουρίσματα. Φυσικά ακόμα έχω κάθε κάρτα ή σημείωμα τους με αυτά τα υπέροχα λογάκια τους που με έκαναν να δακρύζω  και να εξαφανίζω από το μυαλό  μου την κάθε έγνοια της καθημερινότητας. Τις βλέπω τώρα ολόκληρες γυναίκες, η μία μάλιστα με μωρό και λέω μέσα μου πως μου δόθηκε η μεγαλύτερη ευλογία, να γεννήσω αυτά τα υπέροχα πλάσματα !

Από ποια ανάγκη, πιστεύεις γεννήθηκε η μελωδία και το τραγούδι στην ιστορία της ανθρωπότητας ; Εσύ θυμάσαι ποιο ήταν το πρώτο τραγούδι που είπες ; Ήταν από χαρά ή λύπη;

Η μελωδία είναι ψυχή του σύμπαντος . Γεννήθηκε μαζί του. Υπάρχει πιο μεγάλη ανάγκη. Χωρίς ψυχή τίποτα δεν ζει . Όσο για μένα , το πρώτο τραγούδι που είπα επαγγελματικά είναι το «τζιβαέρι», το είπα γιατί είναι αγαπημένο , χωρίς να με διακατέχει κάποια λύπη ή χαρά . Αν με ρωτάς για την παλαιόθεν. Ε! …τι να σου πω .. δεν θυμάμαι. Ίσως το «ποσό  μ’ αρέσουν  οι καραμελίτσες ή μια ωραία πεταλούδα» (γελάει).

Εσείς οι καλλιτέχνες λέτε πως η νύχτα είναι το σημαντικότερο σχολείο. Εσένα τι σου έχει μάθει;

Για εμένα δεν είναι το σημαντικότερο σχολείο. Ο άνθρωπος είναι σφουγγάρι έτοιμο να ρουφήξει γνώσεις από τη στιγμή που γεννιέται και δόξα τω Θεό στην πορεία της ζωής του περνάει από πολλά σημαντικά σχολεία. Οι γνώση του ανθρώπου έγκειται από τα βιώματα του, από τις επιλογές του και από την θέληση του.

Λες όχι στη ζωή σου;

Φυσικά και λέω. Όχι όμως απόλυτα και κάθετα. Το «όχι» μου συνοδεύεται με τεκμηριώσεις .  Εκτός αν η πρόταση προσβάλει την προσωπικότητα μου. Σε αυτήν την περίπτωση  το «όχι» μου θα είναι κοφτερό και θα συνοδεύεται με το ανάλογο βλέμμα.

Ένας καλλιτέχνης πού αποδίδει καλύτερα όταν πονάει ή όταν χαίρεται;

Ένας καλλιτέχνης αποδίδει αυτό που αποδίδει  ανάλογα την προσωπικότητα του. Αν μιλάμε συγκεκριμένα για τραγουδιστές , σίγουρα ο κόσμος εισπράττει από τον ερμηνευτή αυτό που νιώθει. Να σου πω και μια αλήθεια; Αν μιλήσω σε προσωπικό επίπεδο, τι σημασία έχει τι νιώθω εγώ; Αν το κοινό θέλει να διασκεδάσει, αυτό θα του προσφέρω με χαρά, όσο και αν πονάω εγώ. Αν το κοινό θέλει να νοσταλγήσει, να κλάψει, θα τον ταξιδέψω εκεί που έχει ανάγκη, όσο και αν εγώ πετάω σε σύννεφα ευτυχίας. Εκεί μαζί του, θα κατέβω από το σύννεφο μου και θα πονάω μαζί του. Ξέρεις, πριν λίγο καιρό έχασα τον δεύτερο αδελφό μου, (είχε ευαίσθητη καρδιά που δεν άντεξε ). Σταμάτησε η καρδιά του να χτυπά στις εφτά η ώρα. Εγώ πήγα στην δουλειά μου, τραγούδησα, δεν είπα τίποτα σε κανέναν. Ο κόσμος αποθέωνε, γλεντούσε, εγώ εκεί μαζί τους. Πέρασαν πολύ όμορφα, έλεγαν. Κάποια στιγμή μόνο πήγα να σπάσω όταν  χρειάστηκε να πω το τραγούδι «Τα δειλινά» (έφυγες κ πήγες μακριά).  Άλλοτε πάλι ανέβηκα στην σκηνή εφτά  μέρες μετά από  χειρουργική επέμβαση (καισαρική τομή , όσες έχουν κάνει θα καταλάβουν). Μπορώ να σου λέω περιστατικά δικά μου ή συναδέλφων, να γεμίζεις σελίδες . Εν κατακλείδι δεν υπάρχει απάντηση για το αν αποδίδει ο καλλιτέχνης ανάλογα με το τι νιώθει.

Έχεις κάνει θυσίες για την Μαρίνα;

Δεν ξέρω αν είναι θυσίες κάποια πράγματα που έκανα, που  ήταν πάνω από τις δυνάμεις μου, για να φτάσω στο προσδόκιμο. Είτε για μένα, είτε για τους ανθρώπους μου. Το σίγουρο είναι πως ό,τι  έκανα, ήταν πράξεις  που δεν πρόσβαλαν εμένα και την οικογένειά μου και δεν έφεραν σε δύσκολη θέση κανέναν. Δεν λειτούργησα ποτέ με το εγώ αλλά πάντα με το εμείς.

Η ζωή πιστεύεις πως είναι ένας καμβάς με χρώματα. Ποια είναι τα χρώματα που θα έβαζες για σένα;

Χμ…όλα τα χρώματα. Άλλωστε, το ξέρουν, όσοι ασχολούνται και με την ζωγραφική, πως όλα τα χρώματα συνθέτουν το λευκό. Η ζωή πρέπει να τα έχει όλα. Θέλει κόκκινο, θέλει έρωτα. Θέλει μπλε, κίτρινο. Τα παράγωγά τους, πράσινο, πορτοκαλί , μοβ. Συναισθήματα όμορφα, άσχημα. Στιγμές ήρεμες, άγριες. Θέλει πόνο, χαρά. Ως που να σε αγκαλιάσει το λευκό της λύτρωσης.

Πες μου πέντε πράγματα που σ’ έχουν στιγματίσει.

Θετικά  η γέννηση των παιδιών μου, η γέννηση της μικρής μου πριγκίπισσας, της εγγονής μου. Αρνητικά, ο πρόωρος χαμός των γονιών και των δύο αδελφών μου. Αυτοί είναι ουσιαστικά. Όλα τα άλλα απλά μου αφήνουν καλές ή κακές αναμνήσεις που, σαφώς, επηρέασαν και εξακολουθούν να επηρεάζουν την ζωή μου και τον τρόπο σκέψης μου.

Έχεις το καταφύγιο σου;

Ναι. Είναι η αγκαλιά. Μια αγκαλιά από τα παιδιά μου μειώνει στο ελάχιστο κάθε φόβο ή ανασφάλεια μου, κάθε παγωνιά κ απόρριψη . Αν και αναζήτησα και αλλού, σκεπτόμενη, η χαζή, πως θα ανοίξουν τα φτερά τους και θα μου φύγουν. Απέτυχα παταγωδώς και επιβεβαίωσα την ζωή πως αυτά τα πλάσματα είναι, για όσο ζω, η στέγη, η φλογίτσα  μου, η ζεστασιά μου, το καταφύγιό μου.

Τι δεν συγχωρείς;

Τον εαυτό μου όταν αργεί να συγχωρήσει …Θέλω να είμαι πλήρης ηρεμίας έσω μου. Προσπαθώ να μπω στη θέση του άλλου και να δω γιατί έκανε αυτό που έκανε. Έτσι ανακαλύπτω αιτίες , οπότε και λόγους για να αποδέχομαι το γεγονός και πηγαίνω παρακάτω. Είναι μεγάλο πράγμα να κοιμάσαι ήσυχος το βράδυ.

Όνειρα κάνεις;

Πάντα! Ποιος είναι αυτός που δεν κάνει όνειρα;

 Synenteyxh-Marina-Laoumtzi-H-Moysikh-einai-mageia-einai-h-psyxei-toy-sympantos-2

Ο έρωτας σε αποσυντονίζει;

Ο έρωτας με απογειώνει, με βυθίζει, ανανεώνει τα κύτταρα μου. Ο έρωτας μου δίνει ιδέες, εμπνεύσεις. Είναι η κινητήριος δύναμή μου. Αν με αποσυντονίζει; χαλάλι του.

Την επιτυχία της ζωής ενός καλλιτέχνη, τι την ορίζει η αγάπη ή η αποδοχή;

Αποδοχή με επιβολή, αποτυχία η συνέπεια της. Η αγάπη φέρνει την υγιή αποδοχή και την επιτυχία.

Μαρίνα τι σκέφτεσαι για το μέλλον; Ποια τα σχέδια σου;

Σχέδια δεν κάνω , άλλωστε το έχω ξαναπεί πως όποιος κάνει σχέδια, κάποιος εκεί πάνω γελάει. Όταν έχω προτάσεις που με καλύπτουν τις δέχομαι με χαρά μου. Παραμένω Κρήτη, αγαπώ αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Τώρα βρίσκομαι σε έναν πολύ όμορφο χώρο,την ΑΜΠΕΛΟ, είναι στις Αρχάνες στο Ηράκλειο. Είμαι ενθουσιασμένη, πραγματικά εκεί σε έναν ζεστό χώρο με απαράμιλλη ποιότητα και με απαίτηση ωραίων ακουσμάτων. Εξάλλου, συνεργάζομαι με εξαιρετικούς συναδέλφους, με τους οποίους συμμετέχω σε συναυλίες, ξενοδοχειακούς χώρους και αίθουσες δεξιώσεων. Συνάδελφοι οι οποίοι, ταυτόχρονα, με διδάσκουν ώστε να αναβαθμίζω την ποιότητα της δουλειάς μου. θέλω να τους ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου.

Μαρίνα μου σε ευχαριστώ που δέχτηκες άλλη μια φορά, να σε φιλοξενήσουμε στο greekaffair.gr

Λοιπόν φίλε μου Κυριάκο, σε ευχαριστώ γιατί σε αυτήν την συνέντευξη πέρασα όμορφα. Μου άρεσε που κάναμε το σεργιάνι μας στην αγαπημένη μου πλάκα. Τι πιο όμορφο να συζητάμε πίνοντας ελληνικό καφεδάκι στην παλιά την αγορά . Να είσαι καλά….

 

Συνέντευξη: Κυριάκος Τσικορδάνος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αδαμαντία Λαουμτζή  

http://bit.ly/1qaA9qb

Δείτε επίσης τα εξής:

Συνέντευξη: Άρης Αρβανιτάκης Διευθύνων Σύμβουλος τ... Ο Άρης Αρβανιτάκης είναι ναυπηγός μηχανικός και CEO του οργανισμού "Φοίνιξ Νηογνώμων Α.Ε.". Μια νέα και δυναμική εταιρία στο χώρο. Νηογνώμονας είνα...
Συνέντευξη Κυριακή Δερέμπεη «Προσπαθώ να ενώσω το ... Η Κυριακή Δερέμπεη δίνει την πρώτη της συνέντευξη στο Greekaffair.gr και στον Κυριάκο Τσικορδάνο, "Προσπαθώ να ενώσω το παρελθόν με το μέλλον." Η Κυρ...