Άγιος Αγαθόνικος και οι συν αυτώ Ζωτικός, Ζήνων, Θεοπρέπιος, Ακίνδυνος και Σεβηριανός – Γιορτάζεται η μνήμη τους σήμερα, 22 Αυγούστου, από την Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η Εκκλησία μας σήμερα, 22 Αυγούστου, τιμάει τους γενναίους μάρτυρες του Χριστού Αγαθόνικο, Ζωτικό, Ζήνωνα, Θεοπρέπιο, Ακίνδυνο και Σεβηριανό, οι οποίοι θυσίασαν τη ζωή τους στα χρόνια των διωγμών, λαμβάνοντας τα αμαράντινα στέφανα της αθλήσεως και της αιώνιας δόξας.
Ο Μάρτυρας του Χριστού Αγαθόνικος έζησε κατά τα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμιανού (Γαλερίου), το έτος 298. Συνελήφθη από τον αξιωματικό (κόμη) της εποχής, τον ονομαζόμενο Ευτόλμιο, ο οποίος είχε σταλεί από τη Νικομήδεια, κατόπιν αυτοκρατορικής διαταγής, στα μέρη της Μαύρης Θάλασσας, για να θανατώσει τους εκεί ευρισκόμενους Χριστιανούς.
Καθώς ταξίδευε με πλοιάριο, πήγε στο εμπορικό λιμάνι που ονομαζόταν Κάρπη και εκεί βρήκε τον Άγιο Ζωτικό μαζί με τους μαθητές του να ομολογούν τον Χριστό. Έτσι, τον καταδίκασε σε σταυρικό θάνατο. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Νικομήδεια και, μόλις έμαθε ότι ο αποκαλούμενος Πρίγκιπας είχε πιστέψει στον Χριστό χάρη στον Αγαθόνικο –ο οποίος απομακρούσε τους ειδωλολάτρες από τα είδωλα και τους προσέφερε στον Χριστό–, έστειλε και συνέλαβε και τους δύο.
Και τον μεν Αγαθόνικο τον υπέβαλε σε σκληρό ξυλοδαρμό, ενώ τον Πρίγκιπα, καθώς και άλλους δεμένους Χριστιανούς, τους πήρε μαζί του και τους οδήγησε στη Θράκη, όπου βρισκόταν ο βασιλιάς, για να δικαστούν από αυτόν.
Φτάνοντας σε ένα χωριό ονομαζόμενο Ποταμός, ο κόμης θανάτωσε εκεί με το πολεμικό μηχάνημα του καταπέλτη (το οποίο έμοιαζε με κοντάρι) τον Άγιο Ζήνωνα, τον Θεοπρέπιο και τον Ακίνδυνο, επειδή οι μακάριοι δεν μπορούσαν πλέον να περιπατούν εξαιτίας των προηγούμενων πληγών και βασανιστηρίων που είχαν υποστεί.
Έπειτα, πλησιάζοντας στη Χαλκηδόνα, θανάτωσε με ξίφος τον Άγιο Σεβηριανό, διότι κήρυττε με παρρησία τον Χριστό. Όταν δε έφτασε στο Βυζάντιο, παρουσιάστηκε μπροστά του ο προηγουμένως βασανισμένος από αυτόν Άγιος Αγαθόνικος, μαζί με τον Πρίγκιπα και τους λοιπούς δεσμίους.
Τότε, ο κόμης έβγαλε τον Μάρτυρα Αγαθόνικο έξω από το Βυζάντιο και τον ξυλοκόπησε εκ νέου ανηλεώς. Ακολούθως, τον πήρε μαζί του και, όταν έφτασε στη Σηλυβρία, σε τόπο αποκαλούμενο Άμμους (τους σημερινούς Επιβάτες Θράκης) –όπου ευρισκόταν ο αυτοκράτορας–, απεκεφάλισε εκεί τον Μάρτυρα Αγαθόνικο, τον Πρίγκιπα και τους υπόλοιπους Χριστιανούς, όσους είχε φέρει μαζί του ο κόμης από τη Νικομήδεια, κι έτσι όλοι τους έλαβαν τα αμαράντινα στέφανα της αθλήσεως.
Η ιερά πανήγυρις και η Σύναξις των Αγίων Μαρτύρων τελείται ετησίως στις 22 Αυγούστου.
Η μνήμη τους τιμούνταν ευλαβικά στη βυζαντινή Κωνσταντινούπολη στον Άγιο Ναό τους στην Καινούπολη, στον Ναό της Αγίας Θεοδώρας, καθώς και στο Μοναστήρι του Ξηροκέρκου.
Το δε σεπτό Μαρτύριον του Αγίου διασώζεται εγγεγραμμένο στον κώδικα της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους, με αρχική φράση: «Μαξιμιανός ο βασιλεύς εκ Νικομηδείας απάρας». Εις δε την εποχή μας, τεμάχια των ιερομάρτυρων λειψάνων και η Τίμια Κάρα του Αγίου Αγαθονίκου θησαυρίζονται προς αγιασμό των πιστών σε Ορθόδοξα Προσκυνήματα, όπως στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Καβάλας και στη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων.
(Από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού, Τόμος Γ´, Εκδόσεις Δόμος, 2005)
