Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής «Τα μοναστήρια, θα διαφυλάξουν ανόθευτη την πίστη μας…»

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής: «Αυτά που ακούμε είναι βροντές – και θα έρθει και η βροχή»

Λόγοι προφητικοί, βαθιά εκκλησιαστικοί και εξαιρετικά επίκαιροι, που φωτίζουν την πνευματική διάσταση των καιρών μας, ανήκουν στον Άγιο Αμφιλόχιο Μακρή, τον φωτισμένο Γέροντα της Πάτμου.

«Αυτά που ακούμε – πόλεμοι, σεισμοί, καταστροφές – είναι βροντές. Και θα έρθει και η βροχή. Πρέπει λοιπόν να είμαστε έτοιμοι για απολογία και μαρτύριο», τόνιζε, θέλοντας να αφυπνίσει συνειδήσεις και όχι να καλλιεργήσει φόβο.

Ο Άγιος Αμφιλόχιος υπογράμμιζε συχνά τον ρόλο των μοναστηριών, λέγοντας ότι θα αποτελέσουν το ασφαλές καταφύγιο της Ορθόδοξης πίστης:
«Τα μοναστήρια θα διαφυλάξουν ανόθευτη την πίστη μας. Αυτά θα αγωνιστούν για να επικρατήσει το θέλημα του Θεού στη γη».

Ιδιαίτερη ήταν η συγκίνησή του όταν, από την Πάτμο, αντίκριζε τα βουνά της Μικράς Ασίας. Εκεί όπου βρίσκονταν οι επτά Λυχνίες της Αποκαλύψεως – η Έφεσος, η Σμύρνη, η Πέργαμος, τα Θυάτειρα, οι Σάρδεις, η Φιλαδέλφεια και η Λαοδίκεια – οι οποίες, όπως έλεγε, είχαν πλέον σβήσει. Η μόνη Λυχνία που παρέμενε αναμμένη ήταν εκείνη της Αποκαλύψεως στην Πάτμο.

Με λόγο γεμάτο ελπίδα αλλά και ευθύνη, ευχόταν:
«Να σας αξιώσει ο Θεός να πάρετε το Φως από την αναμμένη Λυχνία της Πάτμου και να το μεταφέρετε απέναντι, για να ανάψετε τις σβησμένες Λυχνίες του Ευαγγελιστή Ιωάννη στη Μικρά Ασία».

Σε ομάδα προσκυνητών μιλούσε για ένα «ανεξόφλητο χρέος» του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας:
πρώτα προς τους κρυπτοχριστιανούς, που εξακολουθούν να περιμένουν πνευματική στήριξη, και δεύτερον προς τον τουρκικό λαό, μεγάλο μέρος του οποίου αποτελείται από εξισλαμισμένους Έλληνες.

Όταν κάποιος τον ρώτησε γιατί ο Θεός επέτρεψε να ξεριζωθούν οι Έλληνες από τη Μικρά Ασία, η απάντησή του ήταν λιτή αλλά συγκλονιστική:
«Ο Θεός το επέτρεψε για να φύγουν, ώστε να μη βρεθούν εκεί την ημέρα που θα γίνει το μεγάλο κακό».

Οι λόγοι του Αγίου Αμφιλοχίου δεν ανήκουν στο παρελθόν. Αποτελούν πνευματική παρακαταθήκη και πρόσκληση εγρήγορσης, μετάνοιας και ζωντανής πίστης, σε μια εποχή που οι «βροντές» πληθαίνουν και η ανάγκη για φως γίνεται πιο επιτακτική από ποτέ.