Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος: Ο μεγάλος ασκητής που γιορτάζει σήμερα (30 Μαρτίου) από την ορθόδοξη εκκλησιά – Όποιος απέκτησε την αγάπη, έγινε ξένος της οργής!
Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος στην ιερά παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας κατέχει εξέχουσα θέση ως ένας από τους μεγαλύτερους ασκητές και θεοφόρος Πατήρ, ο οποίος διέπρεψε τόσο στην πράξη της αρετής όσο και στη θεολογική έκφραση. Ο βίος του αποτελεί ζωντανό υπόδειγμα πνευματικού αγώνα και αφιερώσεως, ενώ το θεόπνευστο έργο του, η «Κλίμακα», συνιστά ανεκτίμητο οδηγό για την πορεία του ανθρώπου προς την τελείωση.
Μέσα από την εμπειρία της ερήμου και την κάθαρση της καρδίας, ο Άγιος κατέγραψε με σοφία και διάκριση τα στάδια της πνευματικής ανόδου, προσφέροντας στους πιστούς όλων των εποχών μία ασφαλή οδό προς τη θέωση. Το έργο του δεν απευθύνεται μόνο στους μοναχούς, αλλά σε κάθε άνθρωπο που επιθυμεί να προσεγγίσει τον Θεό με ειλικρίνεια και ταπείνωση.
Ο βίος του
Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακας γεννήθηκε πιθανότατα το 523 μ.Χ. στη Συρία. Ήταν γιος πλούσιας και ευσεβούς οικογένειας. Σε νεαρή ηλικία, παρακολούθησε ανώτερο κύκλο μορφώσεως, ώστε να διακρίνεται ανάμεσα στους συνομήλικούς του.
Εκείνος όμως, ενδιαφερόταν περισσότερο για την προσευχή, τις θεολογικές μελέτες, την συγγραφική εργασία και την άσκηση. Πήγε στο Όρος Σινά, κοντά στον φημισμένο αναχωρητή Μαρτύριο, ο οποίος καθοδήγησε πνευματικά τον νεαρό Ιωάννη. Μετά από τέσσερα χρόνια άσκησης, εκάρη μοναχός ενώ η φήμη των αρετών και της σοφίας του είχε ευρύτερα διαδοθεί.
Γι’ αυτό πολλοί μοναχοί και λαϊκοί, αλλά και αξιωματούχοι έρχονταν στη Μονή για να ζητήσουν τη συμβουλή του. Είχε και το χάρισμα της θαυματουργίας. Λόγω της διαβίωσής του στην Ιερά Μονή Σινά ονομάζεται και Σιναΐτης. Μετά το θάνατο του ηγούμενου της Μονής και κατόπιν απαιτήσεως των αδελφών δέχθηκε να γίνει Ηγούμενος της ιεράς Μονής Σινά για μερικά χρόνια. Η νοσταλγία, όμως, της ερημικής ζωής, έκανε τον Ιωάννη να αποσυρθεί πάλι στην έρημο και να αφοσιωθεί πάλι στις μελέτες του. Εκοιμήθη εν ειρήνη περί το 606 μ.Χ. και άφησε δύο σπουδαιότατα συγγράμματα, την «Κλίμακα» και τον «Λόγον προς τον Ποιμένα».
Η «Κλίμακα» περιλαμβάνει τριάντα λόγους περί αρετής, όπου ο καθένας λόγος περιλαμβάνει και μια αρετή, ξεκινώντας από τις πιο πρακτικές και ανεβαίνοντας σαν σκαλοπάτια κατέληξε στις θεωρητικά υψηλές. Στη πνευματική ζωή έχουμε βαθμίδες χαμηλές και υψηλές, καταστάσεις κατώτερες και ανώτερες.
Γι’ αυτό και το σύγγραμμα ονομάζεται Κλίμακα των αρετών. Στο έργο του αυτό ο συγγραφέας παρουσιάζει συστηματικά τις ιδέες του για την κοινοβιακή κυρίως, αλλά και για την ερημική ζωή, ταξινομώντας αυτές κατά τρόπο που δείχνει πορεία προς την ηθική τελείωση. Είναι γραμμένο σε κομψή ελληνική γλώσσα, καλοδουλεμένη με χάρη και μελωδικότητα. Έχει διαύγεια, γλαφυρότητα, παραστατικότητα και παρουσιάζει πλούτο εκφράσεως, καλαισθησία και ευγένεια.
Στη διακόσμηση του λόγου με εικόνες και παρομοιώσεις ο ιερός συγγραφέας είναι απαράμιλλος. Πάσης φύσεως σχήματα λόγου αναδύονται καθώς και ωραίες και επιτυχημένες προσωποποιήσεις. Από την αρχή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής το σύγγραμμά του διαβάζεται σε όλα τα ορθόδοξα μοναστήρια. Επειδή είναι παγκόσμιο κειμήλιο αναλύσεως όλων των παθών και των αρετών, η Εκκλησία τιμά ιδιαίτερα σε αυτή τη πνευματική περίοδο τον συγγραφέα Άγιο Ιωάννη της Κλίμακας και το προτείνει για ανάγνωσμα.
Ο λόγος του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος παραμένει ζωντανός και ενεργός μέσα στην Εκκλησία, διότι δεν αποτελεί απλώς διδασκαλία, αλλά μαρτυρία ζωής και εμπειρίας. Η «Κλίμακα» δεν είναι μόνο ένα σύγγραμμα προς μελέτη, αλλά μία διαρκής πρόσκληση προς μετάνοια, αγώνα και πνευματική ανύψωση.
Σε κάθε εποχή, και ιδιαιτέρως στη σημερινή, όπου η ψυχή του ανθρώπου δοκιμάζεται από την ταραχή και τη σύγχυση, η φωνή του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος προβάλλει ως φως καθοδηγητικό, υπενθυμίζοντας ότι η οδός προς την αληθινή ειρήνη διέρχεται μέσα από την κάθαρση, την ταπείνωση και την αγάπη.
Έτσι, ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος παραμένει διαρκής διδάσκαλος της Εκκλησίας, οδηγώντας με ασφάλεια τους πιστούς στην κλίμακα των αρετών και προς την κοινωνία με τον Θεό
Η μνήμη του εορτάζεται στις 30 Μαρτίου και την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής
