Άγιος Σπυρίδων: Προστάτης των Φτωχών, Πατέρας των Ορφανών, Δάσκαλος των Αμαρτωλών εορτάζεται η μνήμη του 12 Δεκέμβριου
Ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι ένας από τους πλέον τιμημένους αγίους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που τον επικαλούνται οι χριστιανοί στις περιστάσεις όπως τον Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Δημήτριο.
Το τίμιο λείψανό του το έχει η Κέρκυρα, όπως η Ζάκυνθος έχει το λείψανο του αγίου Διονυσίου κ᾿ η Κεφαλληνία τον άγιο Γεράσιμο.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι ένας από τους πλέον τιμημένους αγίους της Ορθόδοξης Εκκλησίας, και τον επικαλούνται οι χριστιανοί σε διάφορες περιστάσεις, όπως συμβαίνει και με τον Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Δημήτριο. Το τίμιο λείψανό του βρίσκεται στην Κέρκυρα, όπως αντίστοιχα η Ζάκυνθος έχει το λείψανο του Αγίου Διονυσίου και η Κεφαλληνία του Αγίου Γερασίμου.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας γεννήθηκε στην Κύπρο κατά την εποχή του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Μεγάλου, από φτωχούς γονείς. Στα παιδικά του χρόνια φύλαγε πρόβατα και έζησε μια απλή ζωή. Όταν μεγάλωσε, παντρεύτηκε και, μετά τον θάνατο της συζύγου του, επέδειξε τόσο μεγάλη αρετή που εξελέγη επίσκοπος στην Τριμυθούντα, παρά το γεγονός ότι ήταν αγράμματος.
Ως επίσκοπος, παρέμεινε ταπεινός και απλός, φροντίζοντας τα «λογικά πρόβατα» που του εμπιστεύθηκε ο Χριστός. Προστάτευε τους φτωχούς, βοηθούσε τα ορφανά και νουθετούσε τους αμαρτωλούς με αγάπη και αυστηρότητα. Παράλληλα, η αγιότητά του του έδωσε τη χάρη να πραγματοποιεί θαύματα, γεγονός που τον κατέστησε γνωστό ως θαυματουργό.
Στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας, συμμετείχε ανάμεσα στους τριακόσιους δέκα οκτώ θεοφόρους Πατέρες και, παρά την έλλειψη γραμμάτων, κατάφερε να αποστομώσει τον Άρειο, που ήταν ο πιο μορφωμένος όλων των δεσποτάδων.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας τιμήθηκε για τη ζωή του και την αγιότητά του, και το σκήνωμά του μεταφέρθηκε από την Τριμυθούντα στην Κωνσταντινούπολη και τελικά στην Κέρκυρα, όπου παραμένει άφθαρτο εδώ και πάνω από 1600 χρόνια. Στην Κέρκυρα φυλάσσεται σε κουβούκλιο, όρθιος με τα χέρια σταυρωμένα και με τα άμφιά του, και βγαίνει σε λιτανεία δύο φορές το χρόνο.
Στην ορθόδοξη αγιογραφία, παριστάνεται γηραλέος με γυριστή μύτη, διχαλωτό κοντό άσπρο γένι και σκούφο μυτερό στην κορυφή. Ζωγραφίζεται συχνά στο άγιο Βήμα μαζί με μεγάλους ιεράρχες, όπως οι Βασίλειος, Χρυσόστομος και Γρηγόριος, κάτω από την Πλατυτέρα.
Η υμνολογία της Εκκλησίας τον υμνεί με λόγια που αναδεικνύουν την αρετή, τα θαύματα και την προσφορά του. Το απολυτίκιό του λέει μεταξύ άλλων: «Της Συνόδου της πρώτης ανεδείχθης υπέρμαχος, και θαυματουργός θεοφόρε, Σπυρίδων, πατήρ ημών…»
Η Μονή του Αγίου Σπυρίδωνα στον Πειραιά
Η Μονή του Αγίου Σπυρίδωνα στον Πειραιά ήταν πλούσιο και οχυρωμένο μοναστήρι, γνωστό ως Καστρομονάστηρο, για προστασία από πειρατές. Το 1835, στον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, ορκίστηκαν οι πρώτες Δημοτικές Αρχές του Πειραιά. Όταν η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα, ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης προσπάθησε να χτίσει σπίτι κοντά στη θάλασσα, αλλά η Μονή και οι οράματα μοναχών τον εμπόδισαν να ολοκληρώσει τις εργασίες. Ο πρώτος ναός του Αγίου Σπυρίδωνα ήταν κτισμένος τον 10ο αιώνα, ενώ ο σημερινός ναός θεμελιώθηκε το 1863 πάνω στα ερείπια των προηγούμενων ναών.
Η Μονή και οι ναοί του Αγίου Σπυρίδωνα στον Πειραιά αποτελούν σημαντικό σημείο θρησκευτικής και ιστορικής σημασίας, με έντονη λατρεία και ιστορικούς θρύλους που συνδέονται με τον Άγιο.
