Συνέντευξη με τον Αλέξανδρο και την Αλεξάνδρα Συμεωνίδη «Οικοδομούμε τα θεμέλια του Αλεξάνδρου»
Ο Αλέξανδρος και η Αλεξάνδρα Συμεωνίδη παραχώρησαν συνέντευξη στο Greekaffair και τον Κυριάκο Τσικορδάνο, αποκαλύπτοντας τις ανακαλύψεις και την πολυετή τους έρευνα γύρω από τη ζωή και τα μυστικά του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Από τη μελέτη σπάνιων χειρόγραφων και την αποκάλυψη αδημοσίευτων στοιχείων μέχρι τη δημιουργία του εκδοτικού οίκου ΗΜΑΡ GALLERY, οι Συμεωνίδη μοιράζονται μέσα από αυτή τη συνέντευξη πώς «οικοδομούν τα θεμέλια» της ιστορικής γνώσης και της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Μια συνέντευξη γεμάτη πάθος, ιστορία και ανατρεπτικές πληροφορίες για τον Μακεδόνα ηγεμόνα.
Τι σας ώθησε να μελετήσετε τη ζωή του Μεγάλου Ἀλεξάνδρου και την αρχαία ελληνική ιστορία.
Αλέξανδρος: Πολλοί είναι οι λόγοι που με ώθησαν να μελετήσω την ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκ των οποίων μπορώ να αναφέρω μερικούς. Ένας εξ αυτών ήταν το γεγονός , όταν ένα άρθρο που έγραφα, πριν 13 χρόνια, για μια εφημερίδα με τίτλο «οι τελευταίες δεκατρείς ημέρες του Αλεξάνδρου» εκείνο που μου είχε προξενήσει μεγάλη εντύπωση ήταν η ασυμφωνία που υπήρχε ως προς τον χρόνο που παρέμενε άταφο το σώμα του, από επτά ημέρες σε μετριοπαθείς αναφορές μέχρι και τριάντα ημέρες σε πιο εκτενείς αναφορές. Για ποιο λόγο είχε μείνει άταφο το σώμα του τόσο καιρό με απασχόλησε σοβαρά και η απάθεια και η φαινομενική αδιαφορία των στρατηγών του να επιβλέψουν την τήρηση ή την ταφή του σώματός του.
Γνώριζα ότι πρακτικά αυτό δεν μπορούσε να είναι δυνατόν διότι οι στρατηγοί του έτρεφαν τεράστιο σεβασμό απέναντι του, όπως και οι απλοί στρατιώτες οι οποίοι τον υπεραγαπούσαν αλλά στις περιγραφές κυρίως του Αρριανού όλοι είναι απόντες.
Αντίθετα το σώμα του ήταν σε μια μη φυσιολογική για τα ανθρώπινα δεδομένα κατάσταση, μια βιολογική απάθεια καθώς το πρόσωπο του είχε το χρώμα ενός ζωντανού ανθρώπου που μας προδιαθέτει ότι κάτι μεταφυσικό συνέβαινε με το σώμα του και όσα συνέβησαν μετά όπου σε ένα κώδικα αναφέρονται καιρικά φαινόμενα κατά την στιγμή του θανάτου του. Αυτό ήταν το έναυσμα που με έκανε να
ασχολούμαι συνεχώς και αδιαλείπτως με την απόκρυφη βιογραφία το, η οποία επιφυλάσσει συνεχώς εκπλήξεις.
Πώς ξεκίνησε η συνεργασία σας σε αυτό το μεγάλο έργο;
Αλεξάνδρα: Από την επιθυμία μου να μεταφραστούν τα έργα του Γάλλου δραματουργού Ιωάννη Ρακίνα, ένα εκ των οποίων αναφέρεται στον Αλέξανδρο, και ειδικά στην εκστρατεία του στις Ινδίες, ενώ παράλληλα ο αδελφός μου Αλέξανδρος ασχολείτο εντατικά με την μελέτη και συγγραφή θεμάτων που αφορούσαν το Αλέξανδρο, εισήλθα αθόρυβα σε αυτό το πεδίο της μελέτης προκειμένου να βοηθήσω προσκομίζοντας νέα στοιχεία που μετέφραζα από αρχαία λατινικά κείμενα.
Ξεκινώντας αυτή την διαδρομή ,ερευνώντας και ανακαλύπτοντας περισσότερα ιστορικά και αδημοσίευτα στοιχεία, οδηγήθηκα σε αυτό το αδιόρατο και ατελεύτητο κανάλι της γνώσης.
Υπήρξε κάποια πηγή ή γεγονός που σας έκανε να θέλετε να αναδείξετε
άγνωστες πτυχές του Αλεξάνδρου;
Αλέξανδρος: Ο ίδιος ο τρόπος του θανάτου του ο οποίος δεν αντιστοιχεί σε ένα κοινό άνθρωπο γιατί κανένας δεν μπορεί να εξηγήσει πως έμεινε αναλλοίωτο το σώμα του επί ένα ολόκληρο μήνα άταφο. Αυτό ήταν και η αφορμή από την οποία ξεκίνησε η απόκρυφη βιογραφία του, ήδη αυτό σηματοδοτούσε ότι δεν ήταν ένας κοινός άνθρωπος σε συνδυασμό ότι σε πάρα πολλές αναπαραστάσεις απεικονίζεται ο Αλέξανδρος στη ανάληψη του στους ουρανούς.
Ποιο κομμάτι της μελέτης σας ήταν το πιο απαιτητικό ή εντυπωσιακό;
Αλέξανδρος: Τα μυστικά της Αμφίπολης ήταν απαιτητικό κομμάτι διότι ανακάλυψα ότι το μνημείο είχε σχεδιασθεί από τον ίδιο τον Αλέξανδρο με βάση αρχαιοστρονομικούς συμβολισμούς με επίκεντρο τον αστερισμό του Λέοντα και γι’ αυτό υπήρχε ο Λέων της Αμφίπολης στην κορυφή του. Το πιο εντυπωσιακό δε ήταν η ανακάλυψη ότι στο ψηφιδωτό του τρίτου θαλάμου η παράσταση του θεού Ερμή έχει τα χαρακτηριστικά του Ηφαιστίωνα, είναι ο ίδιος ο Ηφαιστίων
Πώς ανακαλύπτεται τα σπάνια χειρόγραφα και πώς επιλέγετε ποια πρέπει να μεταφράσετε;
Αλεξάνδρα: Η έρευνα προκαλεί περαιτέρω έρευνα και έτσι ανοίγονται συνεχώς πύλες του συναρπαστικού αγνώστου, και με πολλές διακλαδώσεις και φτάνεις στο σημείο όντως να ενστερνίζεσαι ότι η γνώση δεν σταματά ποτέ, συλλέγοντας δε πληροφορίες για κάποιο έγγραφο αυτό σε παραπέμπει σε κάτι άλλο η σπανιότητα δε των βιβλίων ή καλύτερα των εγγράφων , δεν έρχεται τυχαία, το θέμα που επιλέγω αναγκαστικά επιδέχεται περαιτέρω έρευνας κατά την οποία μου προκύπτουν νέα σπάνια δεδομένα.
Ποιο ήταν το πιο ενδιαφέρον ή αδημοσίευτο στοιχείο που φέρατε στο φως;
Αλεξάνδρα: Μεταφράζοντας σπάνιους Λατίνους συγγραφείς ανακάλυπτα στοιχεία τόσο πολύτιμα,
τα οποία κάποιες φορές, αν και δεν ήταν παραπάνω από μια πρόταση, εμπεριείχαν ομως θησαυρούς γνώσεων. Π.χ ο Πλίνιος ο πρεσβύτερος , του οποίου το έργο απαρτίζεται από 37 βιβλία αμετάφραστα εδώ και 2000 χρόνια , αποτελούν μια εγκυκλοπαίδεια όπου ο ίδιος ο Πλίνιος βασίσθηκε σε αναρίθμητους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς για να συγγράψει την περίφημη Φυσική Ιστορία η οποία αναφέρεται επί παντός επιστητού.
Πώς οι περιηγητές από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα συμβάλλουν στην
κατανόηση της ιστορίας της Μακεδονίας και της Ελλάδας;
Αλεξάνδρα: Επειδή οι Γάλλοι διανοητές λάτρευαν την αρχαιότητα και το αρχαίο κάλλος, άρχισαν να επισκέπτονται την Ελλάδα είτε ως εξειδικευμένοι αρχαιολόγοι αλλά και υπό την ιδιότητα του Διπλωμάτη, μπορούσαν να εξερευνήσουν την υποδουλωμένη τότε Ελλάδα στους Τούρκους.
Είναι άκρως λεπτομερείς οι περιγραφές τους διότι κατείχαν σε άφθαστο βαθμό την αρχαία ιστορία και παντού όπου πέρασαν κατέγραφαν τι είχε απομείνει από τις αρχαιότητες και απεικονίζοντας τα
συγχρόνως με την βοήθεια ζωγράφων που επιδίδονταν να σχεδιάζουν γκραβούρες. Πολλά δεν από τα αρχαία αγάλματα βρέθηκαν σε συλλογές στο Λούβρο. Από την μια «λεηλατήθηκαν» αλλά από διασώθηκαν δε από την βαρβαρότητα και βανδαλισμό των Τούρκων, τα οποία κατέστρεφαν για να πάρουν τα μάρμαρα..
Τι σας ώθησε να δημιουργήσετε τον εκδοτικό οίκο ΗΜΑΡ GALLERY;
Αλέξανδρος: Την ίδρυση ενός εκδοτικού οίκου την είχα σκεφτεί εδώ και τουλάχιστον δέκα χρόνια αλλά η παραμονή μου στο εξωτερικό με εμπόδιζε την υλοποίηση αυτής της ιδέας. Οι λόγοι αυτοί εξαλείφθηκαν πριν από τρία χρόνια και προχώρησα στην πραγματοποίηση, έχοντας ως σφοδρή επιθυμία να εκδώσω κατ’ αρχήν το δικό μου συγγραφικό έργο και κατά δεύτερον να προχωρήσω στη μετάφραση σπανίων χειρογράφων σχετικά με τον Αλέξανδρο που είναι το επίκεντρο όλων των προσπαθειών μου.
Δεν ήθελα να είναι ένας απλός εκδοτικός οίκος που εκδίδει βιβλία αλλά ουσιαστικά μια ιδέα που θα συγκέντρωνε κάτω από την σκέπη της όσο περισσότερο γνώση που ήταν άγνωστη και αφορούσε τον Αλέξανδρο και για τον λόγο αυτό ονόμασα την ιδέα « ο χρυσός ναός του Αλεξάνδρου».
Ένας νοητός ναός που έχει συγκεντρωμένη την πνευματική ενέργεια την οποία όποιος την ενστερνιστεί
θα μπορεί να έχει την πνευματική επαφή με κάτι υπερφυσικό και υπερβατικό, Γι’ αυτό και έμβλημα μου ή κοινώς λογότυπο είναι η κεφαλή του Αλεξάνδρου από μια μουσειακή προτομή η οποία και σημαίνει όλα αυτά που σκέφτομαι, όλα αυτά που νοιώθω για τον Αλέξανδρο.
Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις στην έκδοση σπάνιων έργων;
Αλέξανδρος: Καταρχάς είναι το πάθος και φλόγα να φέρεις εις φως κάτι από το ένδοξο παρελθόν αφενός, αφετέρου ανακαλύπτει κανείς κάτι μοναδικό αλλά και η ικανοποίηση την οποία λαμβάνουμε η οποία θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σαν ένα χαμένο θησαυρό που εμπεριέχει μεγάλη αξία λόγω των πληροφοριών που περικλείει.
Ποια έργα θεωρείτε σταθμούς στη συλλογή σας και γιατί;
Αλέξανδρος: Υπάρχουν πληθώρα κομμάτια και πολύ απαιτητικά ώστε πολλές φορές να έχω ξενυχτήσει σκεπτόμενος κάθε λεπτομέρεια γύρω από μια ανακάλυψη για τον Αλέξανδρο όπως και πολλές φορές εντυπωσιάζομαι και εκπλήσσομαι. Αυτό που μου έρχεται τώρα στο μυαλό είναι μια πληροφορία άγνωστη που προέρχεται από την μετάφραση για πρώτη φορά στα ελληνικά από τα Λατινικά ενός χειρόγραφου του 4 ου αι. μ. Χ από ένα Έλληνα, τον Ιούλιο Βαλέριο, ο οποίος είχε μεταφράσει το κείμενο του λεγόμενου Καλλισθένη, από τα ελληνικά στα λατινικά για τον γιό του Μεγάλου Κωνσταντίνου τον Κωνστάντιο τον Β΄ για να γνωρίσει την βιογραφία του Αλεξάνδρου, ως πρότυπο βασιλιά.
Πρόκειται για ένα βιβλίο το οποίο έψαχνα χρόνια και μάλιστα δεν γνώριζα κάποια πράγματα. Είναι δύσκολο να αποφύγεις την σύγχυση σχετικά με αυτόν τον συγγραφέα που είναι παντελώς άγνωστος και ο οποίος γράφει το εξής εκπληκτικό ότι ο Αλέξανδρος πριν από την εκστρατεία του στην Ασία είχε
εκστρατεύσει στην Ευρώπη από το Γιβραλτάρ μέχρι τον Εύξεινο Πόντο.
Η ανακάλυψη αυτή ανατρέπει όλη την ιστορία περί του Αλεξάνδρου και μάλιστα ότι αυτό συνέβη σε 90 μόνο ημέρες, πολύ σύντομο διάστημα ανάμεσα στην Μακεδονία και το άλλο άκρο της Ευρώπης. Και φυσικά οι εκπλήξεις δεν σταματούν εκεί, τις επιφυλάσσω στους αναγνώστες.
Αλεξάνδρα: Θα έλεγα τον Πλίνιο και τον Ιούλιο Βαλέριο, των οποίων τα έργα παραμένουν αμετάφραστο και είναι μια πηγή τεράστιας γνώσης που βασίσθηκε πρωτίστως στους Αρχαίους Ελληνες φιλοσόφους, διέσωσε τρομερά στοιχεία τα οποία είχαν εξαφανισθεί από την αρχαία ελληνική γραμματεία. Ο δε Ιούλιος Βαλέριος , Ρωμαίος υπήκοος , ελληνικής καταγωγής συνέγραψε την ιστορία του Αλεξάνδρου, με νέα αδιάσειστα στοιχεί για τον Μακεδόνα ηγεμόνα.
Ποιο προσωπικό μάθημα ή εμπειρία σας έχει διδάξει η πολύχρονη
ενασχόλησή σας με την ιστορία;
Αλέξανδρος: Αυτό που διδάχθηκα από αυτή την κοπιαστική πορεία μου αναζητώντας τον άγνωστο Αλέξανδρο είναι ότι εμείς οι άνθρωποι ζούμε εγκλωβισμένοι σε ψευδαισθήσεις και σε μια μυθοπλαστική ζωή που είναι σχεδιασμένη ώστε να μην έχουμε καμία επαφή με τον κόσμο του θείου, τον ουράνιο κόσμο όπως είχαν οι Αρχαίοι Ελληνες που ανέπνεαν το ίδιο οξυγόνο με τους θεούς. Αυτή η σύνδεση που
υπήρχε διακόπηκε βίαια τον 4 ο αι. μ. Χ από αυτό που αποκαλώ σκοτεινό παρασκήνιο της ιστορίας, έχοντας μια σκοτεινή προϊστορία που ζει και δραστηριοποιείται πάντα σαν παρασκήνιο αθέατο και σκιώδες. Όσα εμπόδια και φραγμούς και αν έχουν θέσει στην ανάσχεση της αναζήτησης της ιστορικής αλήθειας και της αποκατάστασης της, αυτά δεν είναι τόσο ισχυρά μπροστά στην ανθρώπινη θέληση, το πάθος και τον πόθο.
Αντιθέτως δυναμώνουν όσο υπάρχει ιδεαλισμός και μια πνευματική υποχρέωση. Από την πρώτη στιγμή αρνήθηκα όπως πρόεβαλαν τον Αλέξανδρο. Με πάθος και αγάπη όλα αυτά κονιορτοποιήθηκαν και μέσα από την μυθοπλασία του Αλεξάνδρου αναδύεται όλο και περισσότερο ο αληθινός που μοιάζει με τον
ανατέλλοντα ήλιο.
Πώς πιστεύετε ότι η έρευνά σας συμβάλλει στην προστασία και ανάδειξη
της ελληνικής ιστορίας και πολιτιστικής κληρονομιάς;
Αλέξανδρος: Πιστεύουμε ότι οικοδομούμε τα θεμέλια του Αλεξάνδρου και ό,τι έχει σχέση με το βασίλειο της Μακεδονίας. Με την έκδοση των βιβλίων προσπαθούμε αφενός να διασώσουμε αυτή την γνώση αλλά και να την μεταφέρουμε σε όλους τους Έλληνες. Η μεταλαμπάδευση άγνωστης γνώσης, μας καθιστά υποχρεωμένους απέναντι στην ιστορία και στους Έλληνες.
Αλεξάνδρα: Πώς αισθάνεστε βλέποντας σπάνια έργα από βιβλιοθήκες όπως το Βατικανό, η Οξφόρδη ή το Harvard να γίνονται προσβάσιμα στο ελληνικό κοινό για πρώτη φορά. Η αλήθεια είναι ότι η μετάφραση για πρώτη φορά στα ελληνικά τέτοιων σπουδαίων έργων με ενθουσιάζει με την ιδέα και μόνο στη συμβάλλω σε ένα μεγάλο έργο πολιτισμού. Και φυσικά με εξάπτει η ιδέα και μόνο ότι η Ελλάδα ευρίσκεται εκεί στα ράφια ανάμεσα στους σπουδαίους της γης.
Ποιος είναι ο σκοπός της έκδοσης αυτών των βιβλίων και πού θα θέλατε να φιλοξενηθούν ώστε να έχουν τη μεγαλύτερη απήχηση και να φτάσουν στο κοινό που ενδιαφέρεται για την ιστορία και τον πολιτισμό;
Αλέξανδρος: Ο σκοπός αυτών των βιβλίων είναι να προκαλέσουν την ανατροπή του ψευδο- ιστορικού πλαισίου, την φώτιση και την παρότρυνση για την μελέτη της βιογραφίας του Αλεξάνδρου. Μέσα από αυτήν τίποτα δεν θα μπορεί να είναι όπως πριν αλλά αναγκαστικά θα παραχωρήσει την θέση του στην αποκατάσταση της αλήθειας. Τα βιβλία αυτά κινούνται σε παράλληλες ιστορικές γραμμές και συνδυαστικά φωτίζουν τον απόκρυφο Αλέξανδρο.
Το θεατρικό έργο που έγραψε ο Γάλλος Boyer για τον Αλέξανδρο τον 17 ο αι. δεν είναι άσχετο από ένα βιβλίο που έγραψε ο Αριστοτέλης σύμφωνα με τους οποίους κοινό παρονομαστή έχουν την γενναιοψυχία και την γενναιοδωρία του Αλεξάνδρου. Αποτελεί ένα συμβουλευτικό έργο προς τους
Γάλλους βασιλείς να ακολουθούν την φωτισμένη βασιλεία του Αλεξάνδρου και να είναι το ίδιο γενναιόψυχοι όπως εκείνος, διότι ένας βασιλιάς είναι αντιπρόσωπος του θεού, όπως το βιβλίο που γράφω τώρα και αποκαλύπτει την σχέση του Αλεξάνδρου με τις Αμαζόνες ,έχει άμεση σχέση με το δεύτερο βιβλίο του Ιουλίου Βαλέριου για την πορεία του Αλεξάνδρου στον Εύξεινο Πόντο διότι εκεί υπήρχε η πόλη τους και ο Αλέξανδρος φαίνεται ότι συνερεύθηκε με την Αμαζόνα Θάληστρη για την
δημιουργία μιας υπερ-φυλής, πληροφορίες τις οποίες δεν έχουμε, παρά αναφορές από
παραδόσεις πολλών λαών της Ασίας ότι οι βασιλείς τους κατάγονται από τον Αλέξανδρο.
Όσο για το που θα ήθελα να φιλοξενηθούν τα βιβλία αυτά είναι κάτι που με προβληματίζει, διότι όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχει ένα εχθρικό περιβάλλον για τον Αλέξανδρο και το οποίο αρνείται να ασχοληθεί ακαδημαϊκά και να κάνει ό,τι θα έκαναν σε ένα άλλο σοβαρό κράτος.
Όταν ανακαλύφθηκε το 2015 το μνημείο της Αμφιπόλεως ενώ υπάρχουν ατράνταχτα στοιχεία ότι το σχεδίασε, το εμπνεύστηκε και το χρηματοδότησε ο ίδιος ο Αλέξανδρος, επισήμως υπήρχε αρνητική διάθεση και για κανένα λόγο να μην υπάρχει σύνδεση του Αλεξάνδρου με τον Ηφαιστίωνα. Άρα
τόσο ισχυρές αντιστάσεις δεν επιτρέπουν να έχουν ιδιαίτερες επιδιώξεις ότι αυτό το έργο που απαριθμεί μέχρι στιγμής πάνω από 3000 σελίδες και θα εμπλουτιστεί σύντομα με άλλες 1500, θα έχει μια ανάλογη φιλοξενία.
Τι μήνυμα θέλετε να αφήσετε στους αναγνώστες για την αξία της
ιστορίας και της γνώσης.
Τα μηνύματα είναι πάρα πολλά ότι υπάρχει ένας τεράστιος πλούτος και θησαυρός γνώσης, ως προς τον Αλέξανδρο φέρνουμε στο φως τις άγνωστες πτυχές της ιστορίας του που δεν έχουν καμία σχέση όπως προβάλλονται δημοσίως. Κάθε δραστηριότητα του αποτελεί το αντικείμενο μια νέας μελέτης διότι ό,τι και να έκανε, γινόταν κατόπιν αποκρύφου σχεδιασμού βασισμένος στις αριστοτελικές γνώσεις.
Συνέντευξη: Κυριάκος Τσικορδάνος για το Greekaffair.gr
