Άραγε θα δούμε «θερμό» καλοκαίρι στις σχέσεις Ελλάδας–Τουρκίας; Ανάλυση στο Greekaffair.gr του Β.Ν. Βιτσιλογιάννη για τις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο Βασίλειος Νικόλαος Βιτσιλογιάννης – Δημοσιογράφος και Αναλυτής Διεθνών Σχέσεων – αναλύει στο GreekAffair τις στρατηγικές και γεωπολιτικές παραμέτρους που επανακαθορίζουν το περιβάλλον ασφάλειας και ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο, φωτίζοντας τις δυναμικές που διαμορφώνουν τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Η πόντιση του υποθαλάσσιου ηλεκτρικού καλωδίου στην Ανατολική Μεσόγειο εξελίσσεται σε έναν ακόμη κρίσιμο γεωπολιτικό κόμβο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Το ερώτημα
Το ερώτημα εάν αυτό το καλοκαίρι θα είναι «θερμό» δεν αφορά μόνο την πιθανότητα στρατιωτικής έντασης, αλλά κυρίως τη σύγκρουση στρατηγικών επιδιώξεων γύρω από την κυριαρχία, τις θαλάσσιες ζώνες και τον ενεργειακό έλεγχο της περιοχής.
Η Τουρκία αντιμετωπίζει κάθε έργο που ενισχύει τον γεωοικονομικό ρόλο της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας ως απειλή για τη δική της επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο.
Εντούτοις η πόντιση του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης δεν αποτελεί απλώς τεχνικό έργο υποδομής αλλά συνδέεται και με τη στρατηγική, ενεργειακής αυτονομίας της Ευρώπης, την ενίσχυση της συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και τη δημιουργία νέων αξόνων σταθερότητας στην περιοχή.
Για την Άγκυρα, τέτοιες κινήσεις θεωρούνται μέρος ενός ευρύτερου πλαισίου «περικύκλωσης», ιδιαίτερα όταν πραγματοποιούνται σε θαλάσσιες περιοχές που η Τουρκία αμφισβητεί μέσω του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Το σενάριο
Το πιθανότερο σενάριο για το καλοκαίρι δεν είναι μια γενικευμένη σύγκρουση, αλλά μια περίοδος αυξημένης έντασης χαμηλής έντασης: NAVTEX, παρουσία πολεμικών πλοίων, ρητορικές απειλές και επιχειρήσεις πίεσης στο πεδίο. Η Τουρκία επιδιώκει συχνά να δημιουργεί «γκρίζες ζώνες» αμφισβήτησης, χωρίς να περνά εύκολα το κατώφλι μιας ανοικτής στρατιωτικής κρίσης που θα είχε μεγάλο οικονομικό και διπλωματικό κόστος. Παράλληλα, η Αθήνα επιχειρεί να προχωρήσει τα έργα με ευρωπαϊκή και διεθνή στήριξη, παρουσιάζοντάς τα ως έργα κοινού ενεργειακού συμφέροντος και όχι μονομερείς κινήσεις.
Καθοριστικό ρόλο επίσης θα παίξουν και οι διεθνείς παράγοντες.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί σταθερότητα λόγω της ενεργειακής ασφάλειας, που βιώνει, από την άλλη πλευρά οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θέλουν νέα εστία κρίσης στο ΝΑΤΟ εν μέσω πολέμου Ρωσιας – Ουκρανία και της μεγάλης οικονομικής αστάθειας στη Μέση Ανατολή. Αυτό λειτουργεί ως παράγοντας αποτροπής για ακραίες κινήσεις. Συνεπώς, το καλοκαίρι προμηνύεται πολιτικά και διπλωματικά «θερμό», με υψηλή ένταση και στρατηγικούς ελιγμούς, αλλά όχι απαραίτητα με άμεση στρατιωτική σύγκρουση.
Η πόντιση του καλωδίου μετατρέπεται έτσι σε δοκιμασία ισχύος, νομιμοποίησης και επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο.
Πηγή Greekaffair.gr
