Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου: Όλα όσα θα δούμε το καλοκαίρι του 2026 συμφώνα με τα όσα μας ανακοίνωσε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών, Μιχαήλ Μαρμάρινος.
Από την εικαστική περφόρμανς έως τις σύγχρονες χορογραφίες, το θέατρο και τις μουσικές παραστάσεις, η Πειραιώς 260 δεν είναι απλώς ένας χώρος για παραστάσεις, αλλά ένας τόπος διαλόγου και κοινωνικής συνύπαρξης μέσω της τέχνης, που φέρνει κοντά διαφορετικές γενιές καλλιτεχνών και κοινού σε ένα κοινό πεδίο εμπειρίας και συνείδησης.
Ήδη, παράλληλα με το πρόγραμμα της Πειραιώς 260 και της Μικρής Επιδαύρου, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου έχει ανακοινώσει το πλήρες πρόγραμμα της Επιδαύρου και του Ηρωδείου το οποίο φέτος θα λειτουργήσει μόνο τον Ιούνιο και μετά θα το αποχαιρετήσουμε γιατί θα γίνουν σε αυτό εργασίες αποκατάστασης.
Μιχαήλ Μαρμαρινός: “Υπάρχει ένα μέρος όπου ενώνονται άρρηκτα το ποιητικό, το αντικειμενικό και το υποκειμενικό”
Ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός μας καλωσόρισε στην Πειραιώς 260 κάνοντας μία αναδρομή στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γύρω στο 1950, όταν η Ευρώπη βίωσε μια έκρηξη των τεχνών και ιδρύθηκαν πολλά καλλιτεχνικά φεστιβάλ ως ανάγκη των λαών να μετατρέψουν τον πόνο τους σε χαρά και πνεύμα.
Η διεύρυνση του διεθνούς χαρακτήρα του φεστιβάλ, η υποστήριξη της πρωτότυπης ελληνικής δημιουργίας και η ενίσχυση της εξωστρέφειάς του αποτελούν θεμελιώδεις αρχές του. Το φεστιβάλ προωθεί τη δημιουργία νέων σχέσεων με πολιτιστικές δραστηριότητες από λιγότερο προνομιούχες περιοχές και κοινωνικές ομάδες, ενθαρρύνοντας την ανταλλαγή και την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
“Υπάρχει ένα μέρος όπου συμβαίνουν φαινόμενα. Ένας αριθμός θεατών απεκδύεται την ατομικότητά του, όπως κάνει μια αλλότρια σκέψη. Υπάρχει ένα μέρος που μπορούμε να είμαστε παρόντες, να παρακολουθήσουμε την αρχαία εξέγερση των θεών, όταν προκαλεί τους θεούς αναζητώντας το πεπρωμένο του. Υπάρχει ένα μέρος όπου ενώνονται άρρηκτα το ποιητικό, το αντικειμενικό και το υποκειμενικό. Η εσωτερική μορφή του ονείρου με την πραγματικότητα, γεννώντας φαντάσματα που μας δίνουν ελπίδα, ομορφιά, δύναμη και μας μετατρέπουν σε λαό, σε πληθυσμό μιας γιορτής, μιας χαμένης πίστης”, ανέφερε με τον γνωστό λυρικό του τρόπο ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, αποτυπώνοντας το πνεύμα του φεστιβάλ.
Η καλλιτεχνική του διεύθυνση θα φέρει νέες θεματικές, οι οποίες θα διατρέχουν τόσο το φετινό πρόγραμμα όσο και το τόξο επιμέλειας της τριετίας του, δίνοντας την ευκαιρία στο κοινό να ανακαλύψει καινοτόμες προσεγγίσεις, και θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά φέτος στην Πειραιώς 260.
Ηρώδειο
Τον Ιούνιο του 2026, το Ωδείο Ηρώδου Αττικού δεν θα φιλοξενήσει απλώς ένα ακόμη καλοκαιρινό πρόγραμμα εκδηλώσεων. Θα ανοίξει τις πύλες του για έναν τελευταίο, συμβολικό κύκλο βραδιών πριν από τη σιωπή των εργασιών αποκατάστασης και ανάταξης, μετατρέποντας τον φετινό μήνα σε μια μεγάλη, πολυσυλλεκτική τελετή αποχαιρετισμού.
Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου
Στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, το πρόγραμμα αποτελεί ένα πεδίο συνάντησης, όπου το κοινό θα έχει την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με νέες και ιδιαίτερες αναγνώσεις Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, σε γνωστά έργα, αλλά και σε σπανίως παρουσιαζόμενα έργα.
Διαφορετικά είδη των παραστατικών τεχνών, όπως το θέατρο, ο χορός και η όπερα, συνυφαίνονται στο φετινό πρόγραμμα, με στόχο την ανάδειξη της διαχρονικής αξίας και της δυναμικής της αρχαίας δραματουργίας. Ο Κερουμπίνι, ο Θεοδωρίδης, ο Καραντζάς, ο Καραθάνος, η Ευθυμίου, ο Μοσχόπουλος και άλλοι σπουδαίοι καλλιτέχνες συμβάλλουν στην υλοποίηση αυτών των στόχων.
Στο φετινό πρόγραμμα της Επιδαύρου περιλαμβάνονται και επιπλέον δράσεις, καθώς ενεργοποιούνται όλοι οι χώροι και επανακαθορίζονται οι ήδη υπάρχοντες. “Το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, μέρος ενός ευρύτερου ιερού θεραπευτικού χώρου, συνδέει τους αιώνες μεταξύ τους, χωρίς απαραίτητα να γνωρίζουμε ότι πηγαίνοντας προς το θέατρο, αυτό είναι μια διαδρομή προς κάποια θεραπεία” ανέφερε ο καλλιτεχνικός διευθυντής.
Φέτος, για παράδειγμα, ξεκινά από τον εκθεσιακό χώρο της Επιδαύρου η έκθεση τίτλο “ΧΟΡΩΝ ΧΩΡΟΣ“. Είναι μια έκθεση αφιερωμένη στην έννοια και την παράσταση του χορού, τόσο στο αρχαίο δράμα όσο και στην καθημερινότητα.
Μικρή Επίδαυρος
Απ’ τη Μικρή Επίδαυρο στον κόσμο όλο, το φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου προσφέρει ένα μοναδικό συνδυασμό θεάτρου, μουσικής και περφόρμανς, αναδεικνύοντας σύγχρονα έργα που εμπνέονται από την αρχαία τραγωδία και τη σύγχρονη πραγματικότητα. Στη Μικρή Επίδαυρο θα λάβει χώρα ένα αυτόνομο, πολυπειραματικό φεστιβάλ, συνθετικό και θεματικά ανεξάρτητο από τη μεγάλη αδελφή του.
Εκεί θα δούμε έργα καλλιτεχνών όπως ο Ευριπίδης Λασκαρίδης, Marta Górnicka, Κ. Βήτα, Θοδωρής Γκόνης Κορνήλιος Σελαμσής – Χάρης Φραγκούλης, Χαράλαμπος Γωγιός και Galin Stoev.
Πειραιώς 260
Στην Πειραιώς 260, τον χώρο που ανακάλυψε ο Γιώργος Λούκος δεν θα μπορούσε να λείπει ένα έστω ταπεινό αφιέρωμα σε αυτόν. Το ντοκιμαντέρ “2005-2015. Στα χρόνια του Λούκου” του Ηλία Γιαννακάκη και με το Τροχόσπιτο της Όλιας Λαζαρίδου, αυτή την κινούμενη παρηγοριά της τέχνης θα τιμήσουν τον εμβληματικό αυτό καλλιτεχνικό διευθυντή.
Στην Πειραιώς 260, το φεστιβάλ συνεχίζει να αποτελεί έναν χώρο συνάντησης σωμάτων, μνήμης και συλλογικής εμπειρίας, με παραστάσεις που φέρνουν κοντά δημιουργούς και κοινό από διαφορετικές γωνιές του κόσμου.
Η ενότητα “Φωνές του Ιράν” δίνουν μια διάσταση επείγουσας πολιτικής εγγύτητας στο πρόγραμμα, ενώ σημαντική είναι η παρουσία καλλιτεχνών από επτά χώρες, όπως η Ιρλανδία, η Παλαιστίνη, το Ιράν, η Ιταλία, η Κίνα, οι ΗΠΑ και η Ελλάδα, που προσφέρουν μια ποικιλία από εθνικές και πολιτισμικές ταυτότητες, εστιάζοντας σε θέματα κοινωνικής ευαισθησίας και πολιτικής διάστασης μέσω της κίνησης και της τέχνης.
Η φετινή χρονιά προσφέρει νέες δραματουργίες, όπως του Γιάννη Μακριδάκη, νέες δημιουργίες, όπως της Γεωργίας Μαυραγάνη και νέες πολυαναμενόμενες αναγνώσεις όπως της Λένας Κιτσοπούλου και της Στεφανίας Γουλιώτη και του Θέμη Πάνου.
Πυγολαμπίδες και ΑΦΤΕR
Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός μάς σύστησε και τις Πυγολαμπίδες, τον φετινό κύκλο διαλέξεων και συζητήσεων του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, που παρουσιάζεται στον χώρο της Πειραιώς 260. Οι «Πυγολαμπίδες» θα είναι, ως εκ τούτου, ένας κύκλος ανοιχτών παρουσιάσεων και συζητήσεων με επιτελεστικό χαρακτήρα, ένα ευέλικτο σχήμα δημόσιου λόγου που κινείται ανάμεσα στη διάλεξη, την περφόρμανς και τον συλλογικό στοχασμό.
Μέσα από λογο-τελεστικές παρεμβάσεις (lecture-performances), ομιλήτ(ρι)ες με διαφορετικές ιδιότητες και εξειδικεύσεις ενεργοποιούν τον λόγο ως μορφή δράσης και έρευνας, προτείνοντας τρόπους να σκεφτούμε εκ νέου ζητήματα που διαπερνούν τον κοινωνικοπολιτικό και καλλιτεχνικό σύγχρονο ορίζοντα.
Το ΑΦTER –ένα επιμελημένο πρόγραμμα μουσικών live– που θα κρατάει την Πειραιώς 260 για ακόμα λίγο ξύπνια τις μεταμεσονύκτιες ώρες.
Η καινούργια αυτή σειρά μουσικών live φιλοδοξεί να δημιουργήσει ένα μωσαϊκό ήχων και διαθέσεων, γεμάτο εκπλήξεις. Δεκατρείς μουσικές βραδιές όπου η τζαζ διαδέχεται το rock, live DJ sets αποκαλύπτουν νέες προσεγγίσεις, ενώ μουσικές performances δοκιμάζουν τα όρια της σκηνικής και ηχητικής έκφρασης. Για τον λόγο αυτό, δύο εντελώς διαφορετικές ζώνες του χώρου, ο Κήπος και η Πλατεία, εναλλάσσονται, ενεργοποιούνται και φιλοξενούν εντελώς διαφορετικές μουσικές νοοτροπίες.
Και μια δεύτερη ευκαιρία στις δημοφιλείς παραστάσεις
Παράλληλα, το φεστιβάλ θα παίρνει παράταση ως τις 15 Οκτωβρίου περίπου με τις παραστάσεις που θα γνωρίζουν ιδιαίτερη επιτυχία το καλοκαίρι και θα χρήζουν επανάληψης στον χώρο της Πειραιώς 260. Δίνεται έτσι μια δεύτερη ευκαιρία στο έργο και στο κοινό, ώστε να συναντηθούν ξανά.
Φεστιβάλ Αθηνών- Εθνικό Θέατρο- Διεθνές Φεστιβάλ Καλαμάτας μαζί
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η συνεργασία του Φεστιβάλ Αθηνών με το Εθνικό Θέατρο και το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας. Ο Μιχαήλ Μαρμαρινός μαζί με την Αργυρώ Χιώτη και την Τζένη Αργυρίου ανακοίνωσαν τη συνεργασία των τριών θεσμικών φορέων: του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, του Εθνικού Θεάτρου και του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.Πρόκειται για μια πρωτοβουλία πολιτιστικής πολιτικής και συνεργατικού ήθους. Πρόκειται για την εξέλιξη του Grape, την πλατφόρμα εξωστρέφειας του Φεστιβάλ που είχε δημιουργήσει η Κατερίνα Ευαγγελάτου.
Τρεις θεσμοί των παραστατικών τεχνών λοιπόν ενώνουν τις δυνάμεις τους με ένα κοινό όραμα: την προβολή της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας.
Τι θα δούμε στην Πειραιώς 260
Το φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, που φιλοξενείται στην Πειραιώς 260, είναι γεμάτο δυναμικές παραστάσεις και εκδηλώσεις από 29 Μαΐου έως 27 Ιουλίου.
Ξεκινώντας με τη σπουδαία πρεμιέρα του “Heiner Goebbels – Σλήμαν III” (31 Μαΐου & 1 Ιουνίου), το πρόγραμμα προσφέρει μια ανασύνθεση της ιστορίας της Τροίας με ηλεκτρονική μουσική, τραγούδια και ψευδοαρχαϊκές απαγγελίες. Στις 30 Μαΐου, το “Ictus Ensemble – Suzanne Vega – Einstein on the Beach” εξετάζει τη σχέση της μουσικής του Philip Glass με την προσωπικότητα του Αϊνστάιν, ενώ την 1η και 2 Ιουνίου, το “Afsaneh Mahian – The Child” διερευνά την πολιτική και κοινωνική διάσταση της προσφυγιάς.
Παράλληλα, ο Γιάννης Μαυριτσάκης φέρνει την παράσταση “GRAUTS” (6-7 Ιουνίου), που επανεξετάζει τη σύγκρουση Πενθέα-Διονύσου από τις Βάκχες με ψυχεδελική μουσική, και η “Αλεξία Παραμύθα” παρουσιάζει το “CARCOMA” (5 Ιουνίου), που εξετάζει την απομόνωση και την κληρονομιά του τραύματος μέσα από τη σχέση μιας γιαγιάς και εγγονής.
Ακολουθούν το “όμικρονγιώτα” του Γιάννη Διδασκάλου (6 Ιουνίου), μια παράσταση για τη μοναξιά και την αποξένωση, και το “Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι” (7 Ιουνίου) του Άρη Κακλέα, βασισμένο στο έργο του Πέτερ Χάντκε. Η Αρίστη Τσέλου (8 Ιουνίου) με το έργο “Πώς κατοικώ” αναδεικνύει τις συνέπειες των πλειστηριασμών μέσω της καταστροφής ενός σπιτιού.
Μέσα στον Ιούνιο, το “Badke(remix)” (14-15 Ιουνίου) από τους Amir Sabra & Ata Khatab συνδυάζει παραδοσιακό παλαιστινιακό χορό με σύγχρονα στυλ, ενώ το 6ο Athens Festival Urban Dance Contest (6 Ιουνίου) προσφέρει μια σειρά από εντυπωσιακές μάχες hip hop και street dance.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης μοναδικές περφόρμανς όπως το “Hide to show” (16-17 Ιουνίου) από το Nadar Ensemble & Michael Beil, που εξετάζει την αποσύνθεση της πραγματικότητας με ζωντανή μουσική και οπτικά εφέ, και τον Αλέξανδρο Βαρδαξόγλου – NOD (16 Ιουνίου), που με τη χορογραφία του εξετάζει τη σύνδεση δύο ανδρών.
Για τον Αλέξανδρο Μιστριώτη – Η Ζ’ Επιστολή ή ο απογοητευμένος Πλάτωνας (17 Ιουνίου), η παράσταση επικεντρώνεται στην πολιτική απογοήτευση του Πλάτωνα, ενώ το Reinventing the Wheel (18 Ιουνίου) του Μάνου Τσαγκάρη αναδεικνύει τη μουσική δημιουργία μέσω ενός “lecture performance”.
Το Quatuor Diotima (18 Ιουνίου) παρουσιάζει έργα σύγχρονης ελληνικής μουσικής, ενώ το Lee Miller in Hitler’s Bathtub (20 Ιουλίου) από την Needcompany αποκαλύπτει την ιστορία της θρυλικής φωτογράφου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Gemma Hansson Carbone (21 Ιουλίου) αναγεννά τον λόγο στην παράσταση Ο Ευαγγελισμός της Κασσάνδρας εμπνευσμένο από το έργο του Δημήτρη Δημητριάδη.
Τον Ιούλιο, το Armin Hokmi – Shiraz (22 Ιουλίου) εξετάζει τη σύγκρουση παρελθόντος και παρόντος μέσω του φεστιβάλ τέχνης του Shiraz, ενώ το Medea’s Children (23 Ιουλίου) του Milo Rau διερευνά τη φρικαλεότητα μέσω του μύθου της Μήδειας.
Οι παραστάσεις Ο διάδρομος (24 Ιουλίου) από τον Φώτη Νικολάου και το Four Walls and a Roof (25 Ιουλίου) των Lina Majdalanie & Rabih Mroué εστιάζουν σε κοινωνικές αντιφάσεις και την έννοια της ελευθερίας λόγου.
Το φεστιβάλ ολοκληρώνεται με συναρπαστικές μουσικές εκδηλώσεις από 29 Μαΐου με τους CHICKN (reunion) και ακολουθούν πολλές συναυλίες με ξεχωριστούς καλλιτέχνες.
Τι θα δούμε στη Μικρή Επίδαυρο
Στις 26 και 27 Ιουνίου, ο Ευριπίδης Λασκαρίδης επιστρέφει στη Μικρή Επίδαυρο με την παράσταση “ΤΟΥΡΝΕ“, η οποία φέρνει στην επιφάνεια αθέατες πτυχές της σύγχρονης ελληνικής ταυτότητας, συνδυάζοντας τον χορό, το θέατρο και τις εικαστικές τέχνες. Το έργο αναφέρεται στον κόσμο των θερινών θεατρικών περιοδειών και τα μπουλούκια, προσφέροντας μια σκωπτική ανασκαφή στην προσωπική μυθολογία του δημιουργού.
Στις 4 Ιουλίου, η Marta Górnicka παρουσιάζει τη μουσικοθεατρική περφόρμανς “Mothers – A Song for Wartime”, με τη συμμετοχή γυναικών από την Ουκρανία, τη Λευκορωσία και την Πολωνία, που διηγούνται τις ιστορίες τους από την πλευρά της βίας και της απώλειας, προσφέροντας μια φωνή αντίστασης μέσω του τραγουδιού και της συλλογικής εμπειρίας.
Στις 10 και 11 Ιουλίου, ο Κωνσταντίνος Βήτα μας καλεί να βιώσουμε την παράσταση “Εννιά νούφαρα από τη νεκρή όχθη”, όπου μέσα από τη μουσική του δημιουργεί μια γέφυρα μεταξύ του παραδοσιακού και του σύγχρονου ήχου, αναδεικνύοντας τα ρεμπέτικα και τα δημοτικά τραγούδια ως μια πηγή πολιτιστικής μνήμης και ταυτότητας.
Στις 17 και 18 Ιουλίου, ο Θοδωρής Γκόνης παρουσιάζει την παράσταση “Τα πορτοκάλια της Παλαιάς Επιδαύρου”, όπου επτά χαρακτήρες αφηγούνται τη δική τους ιστορία για την αγάπη, την απώλεια και τον τόπο, συνδυάζοντας το τραγούδι και τη μουσική για να δημιουργήσουν μια ποιητική αφήγηση του παρελθόντος και του παρόντος.
Στις 24 και 25 Ιουλίου, ο Κορνήλιος Σελαμσής και ο Χάρης Φραγκούλης παρουσιάζουν το έργο “1961“, μια ηχητική εκδρομή που συνδέει την αρχιτεκτονική του μοντέρνου και την ιστορία της ελληνικής ανάπτυξης. Μέσα από μια μουσική και θεατρική σύνθεση, το έργο εστιάζει στην ανασκαφή του παρελθόντος και την επαναφορά στη ζωή των “ξεχασμένων” κτιρίων και χώρων.
Στις 31 Ιουλίου και 1 Αυγούστου, ο Χαράλαμπος Γωγιός με την παράσταση “CHOREKA: Φωνές για τις σιωπές που μιλούν” μας προσκαλεί σε μια μουσική αφήγηση που αντλεί έμπνευση από γυναικεία χορικά, ενορχηστρωμένα για να αναδείξουν τη δύναμη της γυναικείας φωνής, με τη συμμετοχή του γυναικείου χορωδιακού συνόλου CHÓRES και διάφορους μουσικούς.
Τέλος, στις 7 και 8 Αυγούστου, το Φεστιβάλ παρουσιάζει την παγκόσμια πρεμιέρα του έργου “I-ONE” του Ιβάν Βιριπάγεφ, σκηνοθετημένο από τον Γκαλίν Στόεφ. Το έργο αυτό συνδυάζει τη σύγχρονη φιλοσοφία, τη φιλολογία της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας και την τεχνολογία, με τους πρωταγωνιστές να αντιμετωπίζουν τα όρια της ανθρώπινης συνείδησης και της ταυτότητας στο δυστοπικό μέλλον του 2050.
Διαβάστε ολόκληρο το πρόγραμμα εδώ στον παρακάτω σύνδεσμο
