Η κολύμβηση είναι η καλύτερη μορφή άσκησης που μπορεί να επιλέξει ένα διαβητικό άτομο. Το σώμα μέσα στο νερό δουλεύει καλύτερα και πιο ολοκληρωμένα απ’ ότι εκτός αυτού.
Λόγω της άνωσης, οι ασθενείς με διαβήτη επιβαρύνονται μόνο με το 10% του σωματικού τους βάρους, πράγμα που προσφέρει στα άτομα με αρθρίτιδα και με επιπλέον βάρος τη δυνατότητα να δουλεύουν περισσότερο χωρίς το αίσθημα της πρόωρης κόπωσης και χωρίς καμία επιβάρυνση των οστών και των αρθρώσεων.
Στο νερό η καρδιά λειτουργεί με 10-13 λιγότερους παλμούς ανά λεπτό σε σχέση με την ξηρά επιτυγχάνοντας, έτσι τα ίδια αποτελέσματα σε καρδιά, πνεύμονες και μύες, με πολύ λιγότερη προσπάθεια, χαρίζοντας επιπλέον αίσθημα ευεξίας.
Η πυκνότητα του νερού, ούσα 12 φορές μεγαλύτερη απ’ αυτή του ατμοσφαιρικού αέρα, προκαλεί υδροστατική πίεση, η οποία «φροντίζει» ώστε να γυμνάζεται ομοιόμορφα όλο το σώμα, καίγοντας ταυτόχρονα λίπος. Αυτό συμβαίνει γιατί μέσα στο νερό ελαχιστοποιείται η αυξανόμενη θερμότητα που δημιουργείται κατά την άσκηση, χωρίς ο οργανισμός ν’ αναγκάζεται να αποθηκεύει λίπος.
Έτσι πετυχαίνουμε τη δράση της ινσουλίνης στους ιστούς και τη μείωση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα, το οποίο σε συνδυασμό με την αύξηση της μυϊκής μάζας έχει ως αποτέλεσμα την ελάττωση των αναγκών της ινσουλίνης. Καλό θα ήταν ο ασκούμενος να κολυμπά 4-5 φορές την εβδομάδα, την ίδια ώρα.
Ξεκινώντας από 5 έως 10 λεπτά για τους αρχάριους και αυξάνοντας σταδιακά τη διάρκεια της άσκησης στα 30 έως maximum στα 60 λεπτά για τους πιο προχωρημένους, κάνοντας πάντα συχνά διαλείμματα. Η ένταση της άσκησης θα πρέπει να είναι χαμηλή ή μέτρια, διότι η έντονη άσκηση μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα.
Με το κολύμπι επίσης μπορούμε να πετύχουμε και ήπια μυϊκή ενδυνάμωση, χρησιμοποιώντας «χεράκια», «κοντά πέδιλα» και «βαρελάκια», πράγμα που βοηθά στη βελτίωση του μεταβολισμού και στην καλή διατήρηση της οστικής μάζας, διευκολύνοντας το διαβητικό άτομο στις καθημερινές και ίσως επίπονες δουλειές. Το stretching πρέπει πάντα να γίνεται στο τέλος κάθε προγράμματος για τη βελτίωση της ευελιξίας των αρθρώσεων αλλά και την αποφυγή τραυματισμών.
Μικρές συμβουλές για ασφαλή κολύμβηση (πισίνα & θάλασσα)
- Επιλέξτε έναν ασφαλή χώρο για κολύμβηση, είτε πρόκειται για πισίνα που τηρεί τους κανόνες υγιεινής είτε για οργανωμένη παραλία, κατά προτίμηση με παρουσία ναυαγοσώστη.
- Ενημερώστε τον προπονητή, τον ναυαγοσώστη ή κάποιο άτομο που σας συνοδεύει ότι έχετε σακχαρώδη διαβήτη και φορέστε αναγνωριστικό βραχιόλι ή κολιέ.
- Ελέγξτε τα επίπεδα γλυκόζης πριν και μετά την κολύμβηση. Αν η δραστηριότητα είναι παρατεταμένη ή ιδιαίτερα έντονη, ενδέχεται να χρειαστούν συχνότεροι έλεγχοι.
- Έχετε εύκολα προσβάσιμο ένα σνακ ή πηγή γλυκόζης ταχείας δράσης σε περίπτωση υπογλυκαιμίας.
- Αν χρησιμοποιείτε αντλία ινσουλίνης ή σύστημα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης (CGM), ακολουθήστε τις οδηγίες του θεράποντα ιατρού και του κατασκευαστή σχετικά με τη χρήση τους κατά την κολύμβηση.
- Καλύψτε τυχόν πληγές ή τραύματα πριν μπείτε στο νερό και προστατεύστε τα πόδια σας φορώντας σαγιονάρες στον χώρο της πισίνας ή κατάλληλα παπούτσια θαλάσσης.
- Αν δεν αισθάνεστε απόλυτα ασφαλείς στο νερό, χρησιμοποιήστε κατάλληλο βοηθητικό μέσο επίπλευσης και αποφύγετε να κολυμπάτε μόνοι σας.
- Φροντίστε να παραμένετε καλά ενυδατωμένοι και περιορίστε την παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο, ιδιαίτερα τις θερμές ώρες της ημέρας.
- Μετά την κολύμβηση, ξεπλυθείτε με γλυκό νερό, στεγνώστε καλά το δέρμα και τα πόδια σας και ελέγξτε για τυχόν τραυματισμούς ή ερεθισμούς.
ΙΩΑΝΝΑ ΒΑΠΟΡΙΔΗ MSc καθηγήτρια φυσικής αγωγής ειδικευμένη στην άσκηση στην εγκυμοσύνη και τη λοχεία
