Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος, με λόγο βαθύ και συμβολικό, παρομοιάζει τον χρόνο με ένα χωράφι μέσα στο οποίο ο άνθρωπος σπέρνει καθημερινά με τις πράξεις, τα λόγια και τις επιλογές του.

Τα λόγια μας, οι πράξεις μας και οι ενέργειές μας είναι οι σπόροι που πέφτουν στο χώμα της ζωής. Και όταν κάποια στιγμή κοιτάξουμε πίσω, ίσως με τρόμο αναγνωρίσουμε το αποτέλεσμα όσων έχουμε σπείρει. Διότι ό,τι σπείρει ο άνθρωπος, αυτό και θα θερίσει στη ζωή του.

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο άνθρωπος συναντά δυσκολίες, πόνο και αποτυχίες. Όμως αυτά δεν έρχονται τυχαία, αλλά αποτελούν συχνά τον καρπό των ίδιων του των επιλογών. Άλλοτε σπέρνουμε «αγκάθια» και θερίζουμε αγκάθια. Άλλοτε σπέρνουμε «ανέμους» και θερίζουμε «θύελλες».

Όπως τονίζει ο Μακαριστός, υπάρχει μια σχεδόν αδιάκοπη νομοτέλεια στη ζωή του ανθρώπου: τίποτα δεν χάνεται, τίποτα δεν ξεχνιέται. Ό,τι ρίχνουμε στον χρόνο, επιστρέφει σε εμάς με κάποιο τρόπο.

Και το πιο ουσιαστικό;

Αν προλάβουμε να το κατανοήσουμε, θα συμπορευτούμε με τις συνέπειες. Αν όχι, απλώς θα μας προσπεράσουν.