Μουσείο Μπενάκη: 3 εκθέσεις που θα μας απασχολήσουν το φθινόπωρο του 2026 — Από την κροκέ και τη συλλογή παιχνιδιών στη ζωγραφική του Αλέκου Λεβίδη και τα 100 χρόνια του Cahiers d’Art
Το Μουσείο Μπενάκη δίνει τον τόνο στο φθινόπωρο του 2026 με ένα πρόγραμμα εκθέσεων που κινείται από την ιστορία του παιχνιδιού και τις εικαστικές αναζητήσεις έως τη διαδρομή ενός από τα σημαντικότερα περιοδικά τέχνης του 20ού αιώνα.
Τρεις διαφορετικές εκθέσεις ανοίγουν ξεχωριστές διαδρομές στην τέχνη και τον πολιτισμό, προσκαλώντας το κοινό να τις ανακαλύψει.
Από τα παιχνίδια μιας άλλης εποχής και τη ζωγραφική του Αλέκου Λεβίδη έως την ιστορική διαδρομή του εμβληματικού περιοδικού Cahiers d’Art, οι νέες εκθέσεις του Μουσείου Μπενάκη προσκαλούν τους επισκέπτες σε ένα ταξίδι μέσα από σημαντικές συλλογές και διαφορετικές μορφές δημιουργικής έκφρασης.
«Παιχνίδια στο Φως ΙΙΙ»: Ένα επιτραπέζιο κροκέ στο Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών
Η εκθεσιακή δράση «Παιχνίδια στο Φως ΙΙΙ», στο Μουσείο Μπενάκη Παιχνιδιών, φέρνει στο προσκήνιο αντικείμενα που για χρόνια παρέμεναν στις αποθήκες της συλλογής, δίνοντάς τους μια νέα ευκαιρία να αφηγηθούν τις δικές τους ιστορίες. Η δράση ανανεώνεται κάθε τρεις μήνες, με ένα διαφορετικό παιχνίδι να παρουσιάζεται στο κοινό και να φωτίζει, μέσα από την ιστορία και τη χρήση του, πτυχές της καθημερινής ζωής και της κοινωνίας μιας άλλης εποχής.
Από τις 24 Σεπτεμβρίου 2026 έως τις 10 Ιανουαρίου 2027, στο επίκεντρο βρίσκεται το επιτραπέζιο κροκέ, ένα παιχνίδι δεξιοτεχνίας που έκανε την εμφάνισή του στα τέλη του 19ου αιώνα, μεταφέροντας σε εσωτερικό χώρο τη λογική του δημοφιλούς υπαίθριου παιχνιδιού.
Η προσαρμογή του στις ανάγκες και τον τρόπο ζωής των αστικών οικογενειών δεν αφορά μόνο την ψυχαγωγία, αλλά αντανακλά και τις κοινωνικές συνήθειες μιας εποχής που αναζητούσε νέες μορφές διασκέδασης μέσα στο σπίτι. Με την κομψότητα και την ιδιαίτερη κατασκευή του, το επιτραπέζιο κροκέ γίνεται έτσι ένα μικρό τεκμήριο κοινωνικής ιστορίας, αποκαλύπτοντας πώς το παιχνίδι συνδέθηκε με την καθημερινότητα, τον ελεύθερο χρόνο και την αστική κουλτούρα του τέλους του 19ου αιώνα.
«Cahiers d’Art 100 χρόνια»: Ένας αιώνας τέχνης μέσα από τις συλλογές του Μουσείου Μπενάκη
Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την πρώτη κυκλοφορία του Cahiers d’Art, το Μουσείο Μπενάκη συμμετέχει στο διεθνές επετειακό αφιέρωμα του εμβληματικού περιοδικού, φέρνοντας στο προσκήνιο τη μακρά σχέση του με την τέχνη, τη συλλογή και τη διάδοση της πολιτιστικής γνώσης.
Από τις 14 Οκτωβρίου 2026 έως τις 24 Ιανουαρίου 2027, το Μουσείο Ελληνικού Πολιτισμού φιλοξενεί μια έκθεση που συνδέει ετερόκλητα αντικείμενα των συλλογών του με τον τρόπο με τον οποίο αναπαράχθηκαν, κυκλοφόρησαν και επανερμηνεύτηκαν μέσα από τις σελίδες του Cahiers d’Art.
Μέσα από μια πολυμεσική εγκατάσταση, το περιοδικό αποκτά ξανά «ζωή» και γίνεται ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε δύο διαφορετικές, αλλά συγγενείς, πολιτιστικές διαδρομές: το εκδοτικό όραμα του Christian Zervos, που καθόρισε τη φυσιογνωμία του Cahiers d’Art, και τη συλλεκτική φιλοσοφία του Αντώνη Μπενάκη, πάνω στην οποία οικοδομήθηκαν οι συλλογές του Μουσείου.
Έτσι, η έκθεση δεν φωτίζει μόνο την ιστορία ενός σημαντικού εντύπου, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο η τέχνη ταξιδεύει μέσα από τις εικόνες, τις συλλογές και τις εκδόσεις, αποκτώντας κάθε φορά νέο πλαίσιο και νέα σημασία.
Αλέκος Λεβίδης: Μια ζωή αφιερωμένη στη ζωγραφική
Στο Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς 138, η αναδρομική έκθεση «Αλέκος Λεβίδης. Ζωγραφική 1961-2026. Δια βίου παιχνίδι» ξεδιπλώνει περισσότερες από έξι δεκαετίες δημιουργικής πορείας ενός από τους σημαντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής ζωγραφικής και ακαδημαϊκού.
Από τις 8 Οκτωβρίου 2026 έως τις 14 Φεβρουαρίου 2027, περισσότερα από 500 έργα παρακολουθούν τη διαδρομή του Αλέκου Λεβίδη από τα νεανικά του χρόνια έως σήμερα, αποτυπώνοντας τις διαφορετικές κατευθύνσεις, αναζητήσεις και μεταμορφώσεις της δουλειάς του.
Ζωγραφικές συνθέσεις, σχέδια, εικαστικά σημειωματάρια, μακέτες εξωφύλλων βιβλίων, τοιχογραφίες, εγκαταστάσεις και σκηνικά συνθέτουν ένα πολυσχιδές σύνολο, που ξεπερνά τα όρια της ζωγραφικής και φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο ο καλλιτέχνης αντιμετωπίζει τη δημιουργία ως μια διαρκή διαδικασία παιχνιδιού, έρευνας και ανακάλυψης. Ο τίτλος «Δια βίου παιχνίδι» λειτουργεί έτσι και ως κλειδί για την προσέγγιση μιας πορείας που παραμένει ανοιχτή στον πειραματισμό και στη νέα ματιά.
