Ο Άγγελος Χατζάς μιλά στο GreekAffair για την παράσταση Αλλαγή Μέθοδος, αποκαλύπτοντας τη σκηνική εμπειρία, τις προκλήσεις και τη δύναμη της Αλλαγής στο θέατρο
Λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα της παράστασης «Αλλαγή Μέθοδος», που παρουσιάστηκε το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025 στο Θέατρο Ψυρρή, συναντήσαμε τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Άγγελο Χατζά για μια αποκλειστική συζήτηση.
Με έντονη αίσθηση σκηνικής παρουσίας και βαθιά δέσμευση στη δουλειά του, ο Χατζάς μιλάει για την καθημερινότητά του στο θέατρο, τις προκλήσεις της σκηνοθεσίας και της υποκριτικής, την προσέγγιση των χαρακτήρων και τη χημεία στη σκηνή, ενώ αποκαλύπτει τη φιλοσοφία και το μήνυμα που θέλει να αφήσει στο κοινό μέσα από την παράσταση.
Κ.Τ.: Πώς είναι η καθημερινότητά σας ως ηθοποιός και σκηνοθέτης; Υπάρχει κάποια ρουτίνα που τηρείτε για να παραμένετε δημιουργικός;
Α.Χ.: Υπάρχει η ησυχία, υπάρχει και το χάος. Κάπως πρέπει να τα αποδεχτεί κανείς και τα δύο. Να μάθει να τα διαχειρίζεται. Η ρουτίνα βοηθάει· να κρατάς τον προσωπικό σου χρόνο, για να διαβάσεις, να κολυμπήσεις, τέτοια πράγματα.
Κ.Τ.: Ποιο είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της δουλειάς σας που λίγοι καταλαβαίνουν;
Α.Χ.: Το να λύνεις πρακτικά προβλήματα, να κρατάς το ρόλο του συντονισμού, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε άγχος, ανησυχία κτλ., μάλλον είναι θέματα συνεννόησης, τόσο με τον εαυτό σου όσο και με τους άλλους.
Κ.Τ.: Πώς βλέπετε το θέατρο σήμερα, το 2025; Τι έχει αλλάξει και τι παραμένει αναλλοίωτο;
Α.Χ.: Η σημασία του λόγου στο θέατρο είναι, νομίζω, αυτό που θα παραμένει πάντα σημαντικό. Αυτό που το διακρίνει από τις άλλες τέχνες. Τα θέματα της εικόνας σίγουρα έχουν αλλάξει· οι προσλαμβάνουσες που όλοι έχουμε αυξάνονται και πληθύνονται. Αυτό σίγουρα επηρεάζει.
Κ.Τ.: Το έργο του Εντουάρ Λουί είναι βαθιά προσωπικό και αυτοβιογραφικό. Τι σας συγκίνησε περισσότερο στην ιστορία του και ποια ήταν η διαδικασία που ακολουθήσατε για να το μεταφέρετε ζωντανά στη σκηνή, χωρίς να χάσει την αυθεντικότητά του;
Α.Χ.: Ένα κυρίαρχο στοιχείο του έργου είναι το πώς στέκεται ο ήρωας στα πόδια του και καταφέρνει τη χειραφέτησή του, διεκδικεί τη ζωή. Νομίζω, είναι αυτό· το δικαίωμα στη ζωή. Και όχι βέβαια οποιαδήποτε ζωή, αλλά τη ζωή που θέλεις να ζήσεις, τη ζωή που σου ταιριάζει. Η διαδικασία της μεταφοράς ξεκινάει από τη διασκευή. Εκεί καταρχάς αποδίδεται το πνεύμα του έργου.
Κ.Τ.: Ο Εντουάρ Λουί αυτοβιογραφείται στα έργα του. Πώς προσεγγίσατε τον χαρακτήρα του ώστε να μείνει πιστός στο πνεύμα του συγγραφέα;
Α.Χ.: Πρώτα είναι η κατανόηση. Η συμπάθεια, φυσικά. Αυτό που μας συγκινεί είναι σίγουρα οι κοινές αντιλήψεις. Μια κοινή αντίληψη. Και βέβαια τα νέα παράθυρα που σου ανοίγει· εκεί που σε αφορά προσωπικά. Οι νέες ιδέες, ένας νέος τρόπος να βλέπεις τα πράγματα, να τα αντιμετωπίζεις, να δραστηριοποιείσαι. Εκεί είναι που τον προσεγγίζεις καλύτερα· στο καινούριο που φέρνει σε σένα. Στον Εντουάρ ήταν η μαχητικότητά του.
Κ.Τ.: Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε στη διασκευή και σκηνοθεσία αυτού του έργου;
Α.Χ.: Πώς να συνδέσεις, να συνδυάσεις τις σκηνές, τα πρόσωπα. Να κρατηθεί η ατμόσφαιρα. Χρειάζεται επαγρύπνηση, χρειάζεται έμπνευση, συνεργασία σίγουρα. Βοηθάει η Αργυρώ. Βοηθάει ο Κωστής, όλοι οι συνεργάτες. Έτσι είναι η ομάδα.
Κ.Τ.: Ως ηθοποιός, πώς προσεγγίσατε τον ρόλο σας και ποιες στιγμές σας δυσκόλεψαν περισσότερο στη σκηνική απόδοση;
Α.Χ.: Ο Εντουάρ αποκαλύπτεται συνεχώς μέσα στο έργο και, μάλιστα, με ιδιαίτερο θάρρος εκθέτει πολλές πλευρές, και αρνητικά στοιχεία επίσης. Εγώ προσπάθησα ν’ ακολουθήσω αυτό το νήμα των αποκαλύψεων και να αποδώσω, καταρχάς, την έκπληξη που προκαλούσαν σε μένα τον ίδιο.
Κ.Τ.: Η ηρωίδα, η Έλενα, παίζει καθοριστικό ρόλο στην πορεία του Εντουάρ. Πώς δουλέψατε τη χημεία και τη δυναμική μεταξύ των δύο χαρακτήρων;
Α.Χ.: Έχουμε βρει με την Αργυρώ αρκετούς κοινούς κώδικες μέσα σ’ αυτά τα χρόνια της συνεργασίας μας. Προσπαθήσαμε να τους δούμε και από απόσταση, αλλά μπήκαμε και σε πιο θερμές ζώνες. Δουλέψαμε το λόγο, φυσικά, αλλά είχε μεγάλη σημασία και ενδιαφέρον η δουλειά που κάναμε με τα σώματα, με την κίνησή τους. Πάντα υπάρχει έντονο σωματικό στοιχείο σε μια φιλία· όσο η οικειότητα ανεβαίνει επίπεδα.
Κ.Τ.: Υπάρχουν σκηνές που απαιτούν μεγάλη συναισθηματική ένταση ή ευαισθησία; Πώς τις διαχειριστήκατε σκηνοθετικά και υποκριτικά;
Α.Χ.: Αυτό έχει μια εξέλιξη στις πρόβες. Όσο πιο δύσκολη είναι μια σκηνή, απαιτεί και μεγαλύτερο βαθμό συγκέντρωσης, μια προετοιμασία ψυχική και σωματική, ώστε να βρεθείς στη σωστή θερμοκρασία. Και, βέβαια, έναν καλό συντονισμό. Οι ανάσες εκεί έχουν ρόλο και σημασία.
Κ.Τ.: Η παράσταση έχει ήδη αποδοχή από το κοινό. Τι σας έκανε περισσότερο χαρούμενο στην αντίδρασή τους;
Α.Χ. Η ταύτιση με τους ήρωες, τα κοινά στοιχεία που όλοι ανακαλύπτουν, κι ας μην είναι οι χαρακτήρες του έργου οι πιο συνηθισμένοι. Η δύναμη της ιστορίας, το στοιχείο της απελευθέρωσης, αγγίζει πολύ κόσμο. Όλοι έχουν τους προσωπικούς ζυγούς τους να αποτινάξουν.
Κ.Τ.: Πώς αντιμετωπίζετε την κριτική, είτε θετική είτε αρνητική; Υπάρχει κάτι που σας έχει βοηθήσει να τη δέχεστε ή να τη διαχειρίζεστε;
Α.Χ.: Αν η κριτική είναι καλοπροαίρετη – γιατί, φυσικά, υπάρχουν και οι κακοπροαίρετες – είναι απολύτως σεβαστή. Και ορισμένες φορές μπορεί να είναι και χρήσιμη.
Κ.Τ.: Υπάρχει κάποιο προσωπικό ή καλλιτεχνικό μήνυμα που θέλετε να κρατήσει το κοινό μετά την παράσταση;
Α.Χ.: Μια δύναμη θα ήθελα να κρατήσει ο καθένας για τα δικά του ζητήματα· για το πώς πάει παρακάτω, για τους στόχους του. Μια δύναμη ξεχωριστή, απέναντι στο φόβο.
Κ.Τ.: Γιατί να έρθει κάποιος/οια να παρακολουθήσει την παράσταση;
Α.Χ.: Νομίζω, για αυτή τη δύναμη· για τη συγκίνηση.
Κ.Τ.: Αν έπρεπε να συνοψίσετε σε μία φράση τι σημαίνει για εσάς η «Αλλαγή: Μέθοδος», τι θα λέγατε;
Α.Χ.: Η κίνηση σ’ έναν ακίνητο κόσμο. Η πραγματικότητα αλλιώς.
