Οι Άγιοι Λεόντιος, Ύπατος και Θεόδουλος γιορτάζουν σήμερα, 18 Ιουνίου, και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά με ευλάβεια τη μνήμη τους.
Πρόκειται για τρεις γενναίους στρατιωτικούς που απαρνήθηκαν τα αξιώματα και τα είδωλα, επιλέγοντας τον δρόμο του μαρτυρίου για την αγάπη του Χριστού. Το συναξάρι τους, γεμάτο από πίστη, θάρρος και θαυμαστά γεγονότα, μας θυμίζει τη δύναμη της αληθινής ομολογίας σε δύσκολους καιρούς.
Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τον συγκλονιστικό βίο τους, τις λεπτομέρειες για το μαρτύριό τους
Ο Άγιος Μάρτυρας Λεόντιος καταγόταν από την Ελλάδα και έζησε (και μαρτύρησε) κατά τα χρόνια του αυτοκράτορα Βεσπασιανού (69 – 79 μ.Χ.). Όταν κατατάχθηκε στον στρατό, ξεχώριζε για το ρωμαλέο και επιβλητικό του παράστημα, τη γενναιότητα και την ανδρεία του. Εξαιτίας των αρετών του, ανέβηκε γρήγορα τις στρατιωτικές βαθμίδες και έγινε στρατηγός.
Όταν διορίστηκε στην Αφρική, μοίραζε άφθονα τρόφιμα από τις στρατιωτικές προμήθειες στους φτωχούς Χριστιανούς, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλεγόταν και ο ίδιος, λατρεύοντας τον έναν και αληθινό Θεό.
Όταν έμαθε το γεγονός αυτό ο ηγεμόνας της Φοινίκης, ο Αδριανός, έστειλε τον χιλίαρχο (τριβούνο) Ύπατο μαζί με δύο στρατιώτες για να συλλάβουν τον Λεόντιο και να τον οδηγήσουν μπροστά του. Αυτοί, αφού πήγαν και συναναστράφηκαν με τον Λεόντιο, πείστηκαν από τα λόγια του και ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό· τόσο ο Ύπατος, όσο και ο ένας από τους στρατιώτες, ο Θεόδουλος.
Μόλις έμαθαν οι ειδωλολάτρες τι συνέβη, ειδοποίησαν τον Αδριανό. Εκείνος, αφού έφτασε από τη Φοινίκη στην Τρίπολη, διέταξε τη σύλληψή τους και την προσαγωγή τους μπροστά του. Και αφού έλεγξε τον Ύπατο και τον Θεόδουλο για την ανυπακοή τους, τους αποκεφάλισε.
Όσο για τον Λεόντιο, αφού προσπάθησε μάταια να τον επαναφέρει στην ειδωλολατρία, διέταξε να τον μαστιγώσουν ανελέητα, να τον κρεμάσουν, να κατασκίσουν τις σάρκες του με σιδερένια νύχια και να τον κλείσουν στη φυλακή.
Την επόμενη ημέρα, κάλεσε και πάλι τον Λεόντιο και, επειδή δεν μπόρεσε ξανά να του αλλάξει γνώμη, διέταξε τη θανάτωσή του μετά από σκληρά βασανιστήρια. Έτσι, αφού τον ξάπλωσαν στο έδαφος και του έδεσαν τεντωμένα τα χέρια και τα πόδια σε τέσσερις πασσάλους, τον χτύπησαν μέχρι που παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο, φορώντας το μαραμένο στεφάνι του μαρτυρίου.
Απολυτίκιο (Ήχος γ’. Θείας Πίστεως)
Μετάφραση: Ζωσμένος με θεϊκή δύναμη, θριάμβευσες στους αγώνες, Λεόντιε, αθλοφόρε του Σωτήρος Χριστού· διότι εσύ, σαν το λιοντάρι, όρμησες προς το μαρτύριο και κατέβαλες τη δύναμη των εχθρών. Ένδοξε Μάρτυρα, ικέτευε τον Χριστό τον Θεό, να μας χαρίσει το μέγα έλεος.
Κοντάκιο (Ήχος γ’. Η Παρθένος σήμερον)
Μετάφραση: Ντρόπιασες τις πονηρές επινοήσεις των τυράννων και έλεγξες την άθεη λατρεία των ειδωλολατρών (Ελλήνων)· έλαμψες τη γνωριμία του Θεού σε όλους τους ανθρώπους με τα δόγματα της ευσέβειας, θεόφρον Μάρτυρα. Γι’ αυτό και τιμούμε τη μνήμη σου με πόθο, σοφέ Λεόντιε.
Μεγαλυνάριο
Μετάφραση: Ενώ ξεχώριζες για τη στρατιωτική σου δόξα, λαμπρύνθηκες με τη λάμψη του αθλητή του Κυρίου· διότι εσύ, αφού δόξασες το όνομα του Σωτήρος, αναδείχθηκες μεγαλομάρτυράς Του, Λεόντιε.
(Σημείωση: Στο αρχικό κείμενο αναφέρεται εκ παραδρομής το «69-79 π.Χ.» για τον Βεσπασιανό, το οποίο διορθώθηκε στο ορθό μ.Χ., καθώς ο Χριστιανισμός δεν υπήρχε προ Χριστού).
