Προσευχή προς την Παναγία την Αμόλυντο, τη Μητέρα του Φωτός και της άνωθεν παρηγορίας, η οποία είναι το ακατάβλητο καταφύγιο κάθε ψυχής που δοκιμάζεται και αγωνίζεται εν μέσω πειρασμών.
Διότι ο πειρασμός δεν είναι απλώς μία πρόσκαιρη δοκιμασία, αλλά συχνά ο προπομπός της πτώσεως, εκείνη η λεπτή και ύπουλη κίνηση που επιχειρεί να κλονίσει την πίστη, να θολώσει τον νου και να απομακρύνει τον άνθρωπο από τις εντολές του Θεού και το φως της χάριτος.
Γι’ αυτό και η Εκκλησία, με ταπεινότητα και συναίσθηση της ανθρώπινης αδυναμίας, διδάσκει την προσευχή: «και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού». Με την ίδια καρδιακή κραυγή, ο πιστός καταφεύγει και προς την Υπεραγία Θεοτόκο, ζητώντας τη μεσιτεία Της, ώστε να ενισχυθεί στον αγώνα, να λυτρωθεί από τις παγίδες του εχθρού και να παραμείνει σταθερός στην οδό της σωτηρίας.
Μέσα σε αυτήν την ελπίδα και την εμπιστοσύνη στην μητρική Της προστασία, αναπέμπεται η ακόλουθη προσευχή για λύτρωση και ενίσχυση της ψυχής.
Παναγία Αμόλυντε, προσευχή για λύτρωση
Δέξαι, Δέσποινα, ταχέως
τας θερμάς μου ικεσίας,
και προσάγαγε Κυρίω,
Κόρη, Μήτηρ του Θεού μου.
Σκέδασον τας ενέδρας
και το θράσος του εχθρού μου,
και της υψηλής σου δείξον
αξιόν με προστασίας.
Λύσον συ τας περιστάσεις
των εις Σε καταφευγόντων,
αποδίωξον τα στίφη
των εμέ καταθλιβόντων.
Συ αφόπλισον, Παρθένε,
τους εναντίους μου πολεμίους,
τους δυσμενείς και αοράτους
επιβούλους και δολίους.
Την κατώδυνον ψυχήν μου
εκ πληγών και εκ τραυμάτων,
δια των σων, Αγνή Παρθένε,
ανωδύνων ιαμάτων.
Σπεύσον ίασαι και σώσον
εκ των αλγεινών νοσημάτων,
των πολυωδύνων νόσων
και παθών των ανιάτων.
