Τη μνήμη του Αγίου Στυλιανού τιμά σήμερα, 26 Νοεμβρίου, η Εκκλησία – Ο βίος και τα θαύματά του
Τιμάται σήμερα ο Άγιος Στυλιανός, προστάτης των παιδιών και ιατρός τεκνογονίας. Διαβάστε τον βίο, τα θαύματά του και τα Απολυτίκιά του στο Greekaffair.gr.
Σήμερα Τρίτη 26 Νοεμβρίου ευχόμαστε χρόνια πολλά στον Στέλιο, Στέλλα, Στέργιο, Στεργιανή, Νίκωνα.
Ποιος ήταν ο Άγιος Στυλιανός
Ο Άγιος Στυλιανός ήταν γιος πλουσίων γονέων που γεννήθηκε μεταξύ του 400 και 500 μ.Χ. στην Παφλαγονία. Διδάχτηκε νωρίς από αυτούς να είναι εγκρατής και να θεωρεί το χρήμα μέσο για την ανακούφιση και περίθαλψη των φτωχών και των αρρώστων.
Αφού έτσι ανατράφηκε και οι γονείς του πέθαναν, διαμοίρασε όλη την κληρονομιά του και πήγε ως ασκητής στην έρημο. Εκεί γνωρίστηκε με άλλους ασκητές, με τους οποίους ζούσε με αδελφική αγάπη, χριστιανική συγκατάβαση και επιείκεια.
Δεν λύπησε ποτέ κανέναν· μεγάλη του χαρά μάλιστα ήταν να επαναφέρει τη γαλήνη στις ταραγμένες ψυχές. Η φήμη της θαυμαστής ασκητικής του ζωής έφθασε μέχρι τις πόλεις, και πολλοί έτρεχαν να τον βρουν για να ζητήσουν τις πνευματικές του οδηγίες.
Προστάτης των παιδιών
Γνώριζε ο Άγιος Στυλιανός ότι για να κερδίσει κανείς τη Βασιλεία των Ουρανών πρέπει να έχει την ψυχή του σαν την ψυχή των μικρών παιδιών, που είναι αθώα. Ήξερε ότι τα παιδιά έχουν αγγελικές ψυχές.
Και στην αγία του αυτή επιθυμία ο Παντογνώστης Θεός τού έδωσε τη Χάρη Του, ώστε να μπορεί να κάνει θαύματα. Ο Θεός βράβευσε το ιερό του αίσθημα και του έδωσε τη θαυματουργική δύναμη να θεραπεύει τα ασθενή παιδιά.
Μητέρες από κοντινά και μακρινά μέρη, φορτωμένες στους ώμους ανάπηρα και άρρωστα παιδιά, έτρεχαν με πόνο και πίστη κοντά στον Άγιο για να ζητήσουν τη θεραπεία των παιδιών τους.
Μέρες ολόκληρες βάδιζαν μέσα σε έρημα μέρη, για να βρουν την δοξασμένη από τον Θεό ασκητική σπηλιά του Αγίου Στυλιανού. Και όταν έφθαναν εκεί, με δάκρυα στα μάτια έπεφταν στα πόδια του γέροντα ασκητή· δόξαζαν τον Θεό που τον συνάντησαν και παρακαλούσαν να γιατρέψει τα παιδιά τους.
Ο Άγιος, γεμάτος καλοσύνη και συμπόνια, έπαιρνε τα άρρωστα νήπια στα χέρια του και με μάτια δακρυσμένα παρακαλούσε τον Θεό να τα γιατρέψει. Ο Δεσπότης των Ουρανών άκουγε την ολόψυχη προσευχή του και ο Άγιος θαυματουργούσε. Παιδιά άρρωστα εύρισκαν την υγειά τους· παθήσεις διαφόρων ειδών εξαφανίζονταν.
Μανάδες έκλαιγαν από χαρά έξω από το ασκητήριό του, άλλες καταφιλούσαν με σεβασμό και ευγνωμοσύνη το χέρι του Αγίου γέροντα, δοξάζοντας τον Θεό. Ο ίδιος δοξολογούσε ακατάπαυστα το Άγιο Όνομα Του και ευχαριστούσε για τα θαύματα αυτά.
Έπειτα, γεμάτος στοργή, κοίταζε τα αθώα πλασματάκια που είχαν λυτρωθεί από την αρρώστια. Ένα γλυκό, αγγελικό χαμόγελο άνθιζε στο πρόσωπο του σεβασμίου ασκητή.
Τα θαύματα όμως αυτά γίνονταν γνωστά παντού και πλήθος κόσμου έτρεχε στον Άγιο Στυλιανό για να τον παρακαλέσει να γιατρέψει τα παιδιά του.
Έτσι δόξαζε ο Άγιος Θεός το όνομα του οσίου Στυλιανού, που αφιέρωσε τη ζωή του στη δόξα του Θεού…
Ιατρός τεκνογονίας
Δεν ήταν μόνο τα θαύματα θεραπείας των παιδιών που δόξαζαν το όνομα του ταπεινού Αγίου Στυλιανού. Ο Άγιος απέκτησε φήμη ως θαυματουργός διότι έκανε τους άτεκνους ευτέκνους με την προσευχή του.
Πολλοί πιστοί χριστιανοί, με την ευλογία του, αν και άτεκνοι πρωτύτερα, απέκτησαν παιδιά γεμάτα υγεία. Ακόμη και μετά την κοίμησή του, πολλοί επικαλούμενοι το όνομά του και προσφέροντας ως τάμα την εικόνα του, απέκτησαν παιδιά, αν και είχαν χάσει την ελπίδα να τεκνοποιήσουν.
Κοίμηση του Αγίου Στυλιανού
Ο Άγιος Στυλιανός κοιμήθηκε πλήρης ημερών αλλά και αρετών.
Ἀπολυτίκιον
Ήχος γ’. Θείας πίστεως.
Στήλη ἔμψυχος τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος τῆς Ἐκκλησίας Στυλιανὲ ἀνεδείχθης μακάριε· ἀνατεθεὶς γὰρ Θεῷ ἐκ νεότητος κατοικητήριον ὤφθης τοῦ Πνεύματος. Πάτερ ὅσιε Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε δωρίσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Στήλη ἔμψυχος τῆς ἐγκρατείας, στῦλος ἄσειστος τῆς Ἐκκλησίας, Στυλιανέ, ἀνεδείχθης μακάριε. Τὸν γὰρ σὸν πλοῦτον σκορπίσας τοῖς πένησιν, ἐν οὐρανοῖς ἐκομίσω τὸν ἄφθαρτον· καὶ ἐγκρατείᾳ καὶ πόνοις, πανόλβιε, χάριν εἴληφας, νηπίων προστάτης γενόμενος καὶ φύλαξ νεογνῶν ἀπροσμάχητος.
