Το άρθρο 86 του συντάγματος δεν δεσμεύει την ευρωπαϊκή εισαγγελία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ – Της ποινικολόγου Ειρήνης Μαρούπα.

Αποκάλυψη του GREEKAFFAIR (G.A.): Το άρθρο 86 δεν δεσμεύει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ

✒️ Άρθρο της ποινικολόγου Ειρήνης Μαρούπα

Αποκαλύψη του GREEKAFFAIR (G.A.),φερνει στο φως το άρθρο της έγκριτης ποινικολόγου Ειρήνης Μαρούπα αναδεικνύει πώς ο ευρωπαϊκός θεσμός δεν δεσμεύεται από το άρθρο 86 του ελληνικού Συντάγματος και μπορεί να ασκήσει αυτεπάγγελτα διώξεις ακόμη και κατά Ελλήνων υπουργών, ενδεχομένως εκτός συνόρων.

Η ποινική αυτή εξέλιξη, όπως την καταγράφει το G.A., φέρνει στο προσκήνιο τη δυνατότητα δίκαιης δίκης μέσω διακρατικών μηχανισμών, ενώ εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, την κυβερνητική ατιμωρησία και την πολιτική λογοδοσία.

Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δείχνουν πως μπορούν να κινηθούν αυτεπάγγελτα κατά Ελλήνων υπουργών για κακουργηματικές πράξεις, ακόμη και να τους δικάσουν σε άλλο κράτος-μέλος, εξασφαλίζοντας δικλείδες για δίκαιη δίκη.

Η ποινική διαδικασία ανοίγει δρόμο όχι μόνο για διώξεις στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ, αλλά και για αποκαλύψεις που αγγίζουν τον πυρήνα της κυβερνητικής λειτουργίας, με προεκτάσεις σε υποθέσεις όπως η σύμβαση 717 για τα Τέμπη. Το βάρος των οικονομικών επιπτώσεων θα το επωμιστούν ξανά οι πολίτες, όμως η ανάγκη για πολιτική κάθαρση και εξάλειψη της διαφθοράς είναι πλέον επιτακτική.

(Θα έχετε αντιληφθεί δημοσιεύματα ότι κυριαρχούν τα αλυτρωτικά τραγούδια στην Μακεδονία, ότι η Μακεδονία και η Θράκη αγοράζονται από αλλοδαπούς, στην πλειοψηφία, τούρκους και σκοπιανούς, ότι η Κρήτη είναι το νέο κέντρο εισερχομένων λαθρομεταναστών τους οποίους παραλαμβάνει το ελληνικό λιμενικό από τα δουλεμπορικά, κι ότι η ένωσή μας με την Κύπρο μέσω ΑΟΖ, αρχίζει να ξεμακραίνει, λόγω υποχωρητικότητας του πολιτικού προσωπικού που δεν αντιδρά, στην ενεργοποίηση του τουρκολιβυκού).

Κατά συνέπεια, η κάθαρση αναδεικνύεται σε κρίσιμης σημασίας για την επιβίωσή μας, η κάθαρση του δημόσιου βίου από διαφθορά και διαπλοκή, που το δικαστικό μας σύστημα έχει αποδείξει ότι είναι αδύναμο να επιφέρει, κι ούτε καν να επιχειρήσει, αφήνοντας αυτήν την πικρή γεύση απόγνωσης, ότι είμαστε εντελώς χαμένοι.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που κινητοποιείται κι έχει αρμοδιότητα για τους πόρους της ΕΕ, (βλέπε επιδοτήσεις), δεν δεσμεύεται από το άρθρο 86 του Συντάγματός μας. Στην πραγματικότητα δεν την αφορά καν.

Ο Νόμος 4786/21

Κύρωσε τον Κανονισμό 2017/1939 για την εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προβλέπει τις διαδικασίες και τις αρμοδιότητες για την δίωξη αξιοποίνων πράξεων σε βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ, απάτη, υπεξαίρεση, απιστία, διαφθορά.

Η οδηγία 2017/1371, επίσης, γνωστή ως PIF DIRECTIVE, (Protection of the Union’s Financial Interests), θεσπίζει νομικές διατάξεις, που ορίζουν ως παράνομες, άδικες και καταλογιστές, και κατά συνέπεια ποινικά κολάσιμες, πράξεις, όπως την απάτη, την δωροδοκία, την νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, δωροδοκία αξιωματούχου της ΕΕ, με λεία, τα χρήματα της ΕΕ, δηλαδή τις επιδοτήσεις. Επιβάλλει δε, την ποινικοποίηση των συμπεριφορών αυτών στα κράτη μέλη της ΕΕ, ακόμα κι αν δεν είναι ποινικά κολάσιμες, σύμφωνα με το εσωτερικό τους δίκαιο, αν επηρεάζουν τα οικονομικά της ΕΕ. Η οδηγία αυτή ενσωματώθηκε στο ελληνικό δίκαιο με τον Ν. 4689/20.

Το άρθρο 86

Το άρθρο 86 Σ αφορά την ποινική μεταχείριση των μελών της κυβέρνησης, των υπουργών, και προβλέπει ειδική διαδικασία δίωξης με άδεια της βουλής μέσω πρότασης και απόφασης προκαταρκτικής εξέτασης της υπόθεσης και άδειας την βουλής για ποινική δίωξη και παραπομπή στο Ειδικό Δικαστήριο, που έχει αποκλειστική αρμοδιότητα, και δεν συνιστά τον Φυσικό Δικαστή, που προϋποθέτει η Διάκριση των Εξουσιών (άρθρο 26 Σ) και η κατ’αποκλειστικότητα δικαιοδοτική λειτουργία των Δικαστηρίων.

Το σύστημα αυτό είναι γνωστό τοις πάσι, ότι ουσιαστικά συνιστά την πλήρη ατιμωρησία των υπουργών, θεμελιώνει κίνητρο κι αιτία ποινικά αξιόλογων συμπεριφορών και αποτελεί ξεκάθαρη απόδειξη, ότι η Ελλάδα δεν συνιστά Κράτος Δικαίου. Διότι δεν είναι όλοι οι πολίτες της ποινικά υπόλογοι, αλλά οι υπουργοί έχουν καθεστώς ασυλίας που τους εξασφαλίζει ισόβια αμνηστία.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία που λειτουργεί από το 2021, ασκεί ποινικές διώξεις εις βάρος όσων διαπράττουν ποινικά αδικήματα που πλήττουν τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ, ανεξάρτητα και καθ’υπέρβαση των συνταγματικών διατάξεων και δη του άρθρου 86, καθώς το εσωτερικό λεγόμενο δίκαιο, είναι υποδεέστερο από άποψη ιεράρχησης τυπικής ισχύος, σε σχέση με το δίκαιο της ΕΕ.

Άρα, μόνο σε εθνική διαδικασία είναι αποτελεσματική, η ατιμωρησία που θεσπίζει το άρθρο 86 Σ.

Η οδηγία 2017/1371, στο άρθρο 9, υποχρεώνει τα κράτη να εξασφαλίσουν ότι «τα πρόσωπα που διαπράττουν σοβαρά εγκλήματα εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, διώκονται ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ, λόγω θέσης ή αξιώματος».

Στο προοίμιο δε της οδηγίας, στην αιτιολογική σκέψη 37, αναφέρεται ότι δεν πρέπει να θίγεται η δικαστική ανεξαρτησία και η πολιτική ευθύνη, ή η ελευθερία του λόγου.

Ενώ το άρθρο 17 της οδηγίας 2017/1939 αναφέρει ρητά ότι «η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ασκεί δίωξη, ανεξάρτητα από την ιδιότητα του προσώπου, εφόσον η πράξη προσβάλλει τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ».

Άρα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αποτελεί όργανο άλλης έννομης τάξης, ιεραρχικά ανώτερης από την εσωτερική, του κράτους μέλους και υπερισχύει αυτής, σε κάθε περίπτωση. Κατά συνέπεια η ποινική δίωξη υπουργών, γίνεται εκτός προστατευτικού πλαισίου του Ελληνικού Συντάγματος.

Περαιτέρω, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μπορεί και να αποκλείσει την εκδίκαση της υπόθεσης στην Ελλάδα και να ορίσει τόπο εκδίκασης, άλλο μέλος κράτος, αν θεωρεί, ότι λόγω έλλειψης εγγυήσεων δίκαιης δίκης, υπάρχει ρεαλιστικός κίνδυνος μη απονομής δικαιοσύνης.

Η δυνατότητα αυτή, της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, εφαρμόστηκε στην περίπτωση Καταλανών ηγετών που διώχθηκαν για οικονομικά αδικήματα (Tony Comin και Carles Puigdemont), οι οποίοι διώχθηκαν για υπεξαίρεση και στάση. Το Βέλγιο και η Γερμανία έθεσαν ζητήματα κράτους δικαίου και προϋποθέσεων θεμελιωδών εγγυήσεων για την εκδίκαση της υπόθεσης στην Ισπανία και τελικά η υπόθεση εκδικάσθηκε στην Γερμανία.

Στην περίπτωσή μας, η εξασφάλιση αποτελεσματικής δικαστικής ποινικής δίωξης και δικαστικής ανεξαρτησίας κατά την εκδίκαση, με την έννοια της έλλειψης διαπλοκής και διαφθοράς, για τους υπουργούς της εκάστοτε κυβέρνησης, είναι προφανώς ανύπαρκτη. Η διαφθορά και η διαπλοκή εξασφαλίζουν ότι κανένας υπουργός ποτέ δεν δικάζεται για διαφθορά…

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν λοιπόν, για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, να καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου τους υπουργούς της κυβέρνησης για απιστία, απάτη, διαφθορά και υπεξαίρεση, σε άλλο κράτος μέλος της ΕΕ, διότι εδώ απονομή δικαιοσύνης δεν μπορεί να υπάρξει.

Και με το καλό και η σύμβαση 717 που αιτιωδώς οδήγησε στο πολύνεκρο έγκλημα των Τεμπών, η οποία αφορά επίσης σε διασπάθιση χρήματος της ΕΕ, διαφθορά, απιστία, απάτη κλπ!

Επιτέλους, να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθεί η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, στον τόπο που γέννησε τον θεσμό της δικαιοσύνης, ως ανεξάρτητο πυλώνα της Δημοκρατίας και θεσμικό φρουρό της!

ΠΗΓΗ greekaffair.gr

Αν σας άρεσε το άρθρο μας, μοιραστείτε το με φίλους σας!

Facebook WhatsApp

Το άρθρο 86 του συντάγματος δεν δεσμεύει την ευρωπαϊκή εισαγγελία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ

Το άρθρο 86 του συντάγματος δεν δεσμεύει την ευρωπαϊκή εισαγγελία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ – Της ποινικολόγου Ειρήνης Μαρούπα.

Αποκάλυψη του GREEKAFFAIR (G.A.): Το άρθρο 86 δεν δεσμεύει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ

Ο Νόμος 4786/21

Το άρθρο 86

Διάβασε Επίσης

Σχετικές αναρτήσεις

Σου άρεσε το άρθρο;